• Home
  • Activiteiten
  • Blogs
  • Previews
  • Shop
  • Contact
  • FAQ
Twitter Facebook

Blog

RSS
Moet BDSM mainstream worden?- zaterdag 18 februari 2012

Die vraag las ik recent op een BDSM-forum. Het standpunt van de “original poster” was dat er tegenwoordig heel wat pogingen zijn om BDSM onder de aandacht te brengen. Er lijkt inderdaad meer media-aandacht. Ditmaal niet zo zeer gericht op de excessen, maar meer op informatieverstrekking. Maar er zit toch steeds een behoorlijk vleugje sensatiezucht bij, merkt de schrijver op. Is dat wel handig of gewenst?

Daarbij zaten ook enkele andere vragen: “Zijn de mensen die naar buiten treden om te vertellen over BDSM wel “onze spreekbuis”? Willen we dat deze mensen gaan vertellen hoe “wij” BDSM beleven? Komt met die sprekers wel genoeg nuancering aan bod? Is hun verhaal wel het onze?” En verder: “Moet BDSM wel mainstream worden? Blijft het niet beter wat “elitair?” Misschien is het wel helemaal niet wenselijk dat het mainstream wordt omdat dan de commercie er zijn greep op zou doen en dreigt daardoor juist niet dat - wat voor velen toch als iets geheims, “verboden” en spannends beleefd wordt - een beetje “gewoon” te worden?”

Interessante vragen!

Ik stel er een paar bij. Zouden homo’s en lesbiennes het erg vinden dat de beleving van hun geaardheid meer mainstream is geworden? Is homoseksualiteit inmiddels wel echt zo mainstream? Worden er niet dagelijks nog mensen juist om die geaardheid bekritiseerd, gediscrimineerd, uitgesloten, ja soms zelfs nog in mekaar getimmerd? Hun strijd is al tientallen jaren geleden begonnen; eveneens vanuit een soort “outcast positie”. Soms zelfs heel bewust door een kleinere groep gecultiveerd!  Ook daar zijn mensen zich gaan outen en waren er media die “erop gesprongen” zijn omdat het wel sensationeel nieuws vormde. Ook transgenderisme zit nog volop in die “oorlogszone”. Nu hoeven ze al niet meer naar Cassablanca om zich te laten verbouwen, maar om nu te zeggen dat het allemaal easy going is? Nou nee!

Kan het dan fout zijn dat mensen over hun geaardheid gaan getuigen? Moeten we het erg vinden dat bepaalde “onverkozen vertegenwoordigers” van onze geaardheid gaan praten met de media? Moeten we de sensatiezucht er dan maar niet voor lief bijnemen? 

Stel. Er komt iemand op televisie praten over zijn of haar beleving van vanilla-hetero-seks. Moeten alle vanilla-hetero’s zich dan gaan vereenzelvigen met die ene persoon? Is die ene persoon dan de spreekbuis voor alle vanilla-hetero’s van deze wereld? Ik dacht het niet! Sterker nog. Zo wordt het ook niet bekeken door die mensen. Ieder beleeft zijn of haar geaardheid op een vrije wijze, en zolang er geen essentiële mensenrechten of wetten worden overtreden kan ongeveer alles.

Zo ook kijk ik tegen die mediahonger van de laatste tijd aan wat betreft BDSM. Laat BDSM’ers maar praten over hun geaardheid. De wereld kan er alleen maar wijzer van worden. En baadt het allemaal in een zweem van sensatie en ophef? So what the hell?! Als je aandacht krijgt, dan zal je die aandacht waard moeten zijn. Heb je een zwak verhaal, dan val je toch door de mand. En zijn we niet zelf de oorzaak van die sensatiezucht? Maken media niet juist handig gebruik van dat wat we allemaal toch wel stiekem wensen en dat is graag in iemands slaapkamer kijken?

Nog elke dag lees en hoor ik BDSM’ers bevestigen dat ze niet zo maar in de openheid durven en kunnen. Dat ze vrezen dat ze bekritiseerd, gediscrimineerd, uitgesloten, ja misschien wel dreigen in mekaar getimmerd te worden. Is dat dan de manier waarop we BDSM wensen te beleven? Maakt dat het dan zo lekker geheim, verboden of spannend? 

Seksuele beleving - van welke aard dan ook - is iets wat we zelf vorm geven. En of je BDSM nu in je slaapkamer, op een openbare happening of een privé-dungeon beleeft, hard of zacht, professioneel of privé, dat is jouw keuze. Zolang je het veilig en verantwoordelijk doet en met wederzijdse toestemming blijft het even spannend en verboden zoals je dat zelf wilt. Het is niet omdat mensen gaan praten over BDSM dat het minder lekker wordt voor jou, toch?

En als de commercie zijn greep doet op BDSM, is dat dan zo erg? In onze kapitalistische wereld is commercie wat de wereld doet draaien (of je dat nu leuk vindt of niet) en is het aan elke consument om te kiezen tussen: “Ik laat me lekker verneuken door dingen te kopen die ik niet echt nodig heb tegen een belachelijk (te) hoge prijs” of “Ik stel me kritisch op en informeer me op een degelijke wijze en kies verantwoord”. Maar om verantwoord te kunnen kiezen, moet je toegang tot informatie hebben. Veeeeel informatie en liefst van zoveel mogelijk verschillende mensen! Dus juicht informatie toe en verspreidt ze mee! Laat ze maar praten en schrijven … en haal er uit wat voor jou relevant is!

S. Sebastianus

4/2012-2

Opmerkingen (0)
Heb jij je wel eens verbaasd?- donderdag 19 januari 2012

Heb jij je wel eens verbaasd over de vreemde dagdromen die je had? Over dingen die “normale” mensen niet horen lekker te vinden? Over macht en machteloosheid in een seksuele context? Over vastgebonden, geblinddoekt, vernederd, beheerst te worden? Perverse dingen gezien of gelezen die je enorm opwonden? Over kinky kleding, voorwerpen, situaties gedroomd?

Welkom! Je bent 1 van de 10 mannen of vrouwen die iets met BDSM hebben. Steeds meer wetenschappers gaan ervan uit dat het over zoveel mensen gaat. Je bent er dus één van, of je kent minstens mensen in jouw directe omgeving die “er wat mee hebben”. Wie weet wel je ouders, zus of broer, de leerkracht waarbij je niet weet waarom hij jou zo fascineert, de man in de winkel waar je steeds door gebiologeerd raakt, de vrouw die je met één blik je een klein jongetje doet voelen …

De afgelopen tientallen jaren zijn er diverse studies verricht naar verkrachtingsfantasieën. Tussen de 31 en 57% van de vrouwen zegt dergelijke fantasieën te hebben. Voor 9 tot 17% is het zelfs de favoriete fantasie. Een gevaarlijk “geheim” omdat echte verkrachters hier heel verkeerde conclusies uit zouden kunnen trekken. Willen vrouwen dan verkracht worden? Nee, nee en nog eens nee! Deze vrouwen fantaseren erover, wat helemaal niet wil zeggen dat ze het in het echt wensen mee te maken.

Je kent ongetwijfeld de verhalen van invloedrijke en machtige mannen die betrapt worden met een vrouw die hen vernedert, misbruikt, hen aankleedt als vrouw, of misschien wel als baby, hen dingen laat ondergaan die geen volwassen man openlijk durft te bekennen.  En toch lopen er tussen die 1 op 10 mannen heel wat rond die daar bloedgeil van worden.

Nu kunnen jouw fantasieën misschien veel minder extreem zijn dan de gegeven voorbeelden, maar voor de meeste fantasieën geldt dat ze slechts werkelijkheid kunnen worden als je iemand vindt die jouw wensen werkelijkheid wil laten worden. Als je iemand vindt die door jouw fantasie te vervullen meteen ook de eigen fantasie vervult.

En daarmee kom je in de wondere wereld van de BDSM terecht. De wereld van Dominanten en submissieven. De wereld waar je op vrijwillige basis je macht inruilt voor onmacht en daarin juist je grootste kick kan vinden.

Wij hadden dergelijke fantasieën en hebben ze in een gespeelde werkelijkheid omgezet. Een gewenste werkelijkheid waarover we eerst heel grondig gecommuniceerd hebben. Daarvoor hebben we heel wat grenzen moeten overschrijden:  wat wil ik eigenlijk beleven? – is dat wel normaal? – durf ik dat wel aan? – wie moet ik daarvoor uitkiezen?  - hoe doe ik dat veilig? – zal ik er gelukkiger door worden? – moet ik mijn seksuele geaardheid outen naar mijn omgeving? … Allemaal vragen die we ons gesteld hebben.

En hoe meer we rondkeken, des te meer mensen we tegenkwamen die zich net dezelfde vragen stelden. Door ons te informeren, samen te praten en te reflecteren … zijn we gekomen tot het zelfbewustzijn: wij zijn mensen met een BDSM-behoefte en door die beleving te gaan invullen zijn we de mensen geworden die we wensten te zijn … maakten we waar wat anderen wensten waargemaakt te zien.

Was dat eenvoudig? Nee, het was behoorlijk moeilijk, omdat we vooral moesten opboksen tegen onszelf en de opwerpingen: dat hoort niet, dat kan niet, dat is gevaarlijk, dat is onverantwoordelijk, en zo meer. We moesten out-of-the-box leren denken, kijken én doen. 

Mensen die een BDSM-behoefte in zichzelf ontdekken krijgen een lawine van tegenstrijdige en verwarrende gevoelens over zich heen,  massa’s informatie, indrukken, geile verhalen, rampscenario’s te verwerken. Velen haken af en beslissen er nooit wat mee te gaan doen. Dat is prima! Niemand verplicht je er wat mee te doen!

Anderen blijven zich hun hele leven lang vragen stellen of ze toch net niet de essentie van zichzelf genegeerd hebben. Hoe het zou zijn om … ?

Een bepaalde groep begint er aan en komt erg bedrogen, gefrustreerd (of erger) uit hun zoektocht weer terug bij zichzelf en blijven voor de rest van hun leven met een zeker gemis of zelfs trauma zitten.

Toen wij terugblikten op onze zoektocht, zagen hoeveel mensen met dergelijke vragen worstelden, getuigen waren van wat een luisterend en BDSM-kundig oor voor iemand kon betekenen … toen hebben we beslist Stichting Info BDSM in het leven te roepen. Een plek waar je anoniem jouw vragen kan stellen en antwoorden zoeken op wat jij al dan niet met jouw BDSM-behoeften wilt doen. Ons enige belang is dat jij er beter van wordt!

Het team "Stichting Info BDSM"

3/2012-1

Opmerkingen (0)
 Eerste ... Vorige 5 6 7 8 9