• Home
  • Activiteiten
  • Blogs
  • Previews
  • Shop
  • Contact
  • FAQ
Twitter Facebook

Blog

RSS
Baas in eigen slaapkamer?- vrijdag 21 november 2014

Blijkbaar ben je dat in België niet, als we de krantenartikels mogen geloven (zie links).

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20141118_01383574

http://www.hbvl.be/cnt/dmf20141119_01383918/veroordeeld-voor-sm-in-eigen-slaapkamer

http://www.knack.be/nieuws/belgie/sm-koppel-veroordeeld-wegens-toebrengen-slagen-en-verwondingen/article-normal-512047.html

Ik wil me niet ten gronde uitspreken over deze veroordeling – ik ken alle details niet – maar de uitspraak doet vermoeden dat rechtbanken en rechters nog (steeds) niet begrepen hebben dat mensen – meerderjarig, handelingsbekwaam en vrijwillig – BDSM willen beleven, dat ze dat op film of video vastleggen en deze te koop aanbieden voor de liefhebbers.

Het doet je ernstig nadenken, bedenkelijk in het haar krabben of minstens je wenkbrauwen fronsen. Onze wetgeving voorziet blijkbaar nog steeds niet dat er mensen zijn die dat fijn vinden; dat er mensen zijn die zo elkaar bevredigen; dat er gezonde (liefdes)relaties op gebaseerd zijn. Is het niet aan rechters om de wet te interpreteren, aan te passen aan het moderne denken en onze meer vrijdenkende maatschappij? Is het niet de rechtspreker die de wetgever dient bij te sturen?

Ja, pijn kan ook fijn zijn. Mensen die wat geleerd hebben over hoe de menselijke geest en lichaam functioneren begrijpen dat. Ze weten hoe hormonen werken, hoe de menselijke geest soms wat bizarre behoeften heeft, hoe mensen bevrediging, rust en verbinding vinden als ze hun diepste verlangens met elkaar kunnen beleven.

Of ligt het aan het feit dat het in beeld werd gebracht en te koop aangeboden? Geeft het aanleiding tot geweldpleging of misbruik? Nodigt het anderen uit om het ook maar te gaan doen?
Moeten we dan maar alles wat anderen op “slechte ideeën” kan brengen bannen van onze beeldschermen?  Zullen we meteen dan ook alle war games maar verwijderen? Televisie-uitzendingen, die schokkende beelden van oorlog en geweld vertonen, verbieden? Of dacht je misschien dat je daar niet voor hoefde te betalen? We worden er ongewild toch mee geconfronteerd!

Baas in eigen slaapkamer? Ja, als je het maar in stilte doet en vooral aan niemand laat zien! Hoe dubbel blijkt onze moraal maar weer eens te zijn?!

Sebastianus

30/2014-11

Opmerkingen (0)
“Sadist zoekt masochiste”- vrijdag 3 oktober 2014

Misschien frons je je wenkbrauwen als je dergelijk bericht leest. Zowel sadisme als masochisme zijn beladen begrippen. Niet bepaald positief; eerder “ziekelijk”.

En toch hoeft er niet noodzakelijk iets mis te zijn met dergelijke oproep. Immers, een sadist schept er genoegen in iemand anders pijn of ongemak te berokkenen (dat kan fysische, maar ook psychische pijn zijn, denk bv. maar aan vernedering, kleinering of bewegingsrestrictie). En een masochist schept er dan weer genoegen in om pijn en ongemak te ondergaan.

Als de wensen van de sadist nauw aansluiten bij de wensen van de masochist, dan heb je een potentieel ideale “match”. Als de masochist precies weet aan te geven wat er wel en niet lekker is aan welke soort pijn; en de sadist zich binnen die gestelde grenzen beweegt; en ze zich beiden goed geïnformeerd hebben en bewust zijn van de mogelijke schade en gevolgen die er kunnen ontstaan; en ze beiden daar als helder denkende volwassenen goed over kunnen voor- en napraten, dan kunnen ze mekaar gelukkig maken. Hun ogenschijnlijk tegenstrijdige wensen kunnen dan precies complementair gaan werken. 

Als de sadist enkel het eigen genot nastreeft en op geen enkele wijze rekening houdt met de wensen van de masochist, én de masochist zich daardoor misbruikt of mishandeld voelt, dan houdt het op complementair te zijn. Dan wordt het wettelijk gezien ook als een misdrijf bestempeld.

Blijven de vragen: Waarom wenst iemand een ander pijn te doen? Of: Waarom wenst iemand pijn te ondergaan? Welk plezier, welke voldoening of bevrediging zit er voor beiden in?

Op die vragen zijn vele mogelijke antwoorden te geven. Misschien vinden mensen dat ze gestraft moeten worden? Misschien vinden ze in pijn geestelijke rust of bevrijding? Misschien vindt een sadist het net lekker om een masochist te geven wat die lekker vindt? Misschien houdt de sadist van de macht en de masochist van de onmacht? Misschien zijn ze beiden op zoek naar de rush van de adrenaline en endorfine? Misschien willen ze samen de “kick” opzoeken? Misschien willen ze kijken hoe ver ze hun grenzen kunnen oprekken? Misschien willen ze voor mekaar proberen te realiseren wat voorheen tot hun dromen behoorde?

Pijn is een relatief begrip. Iedereen ervaart pijn anders. Pijn hangt samen met de context waarin die pijn gevoeld wordt, met de oorzaak, met de acceptatie. Vechtsporters kennen pijn en weten hoe ermee om te gaan. Duursporters kennen de pijn en de “running high” die erop volgt. Ook tijdens seks zoeken heel wat mensen pijnsensaties op omdat die genot uitstellen en het daarna intensiever kunnen maken.  In een erotische-seksuele context liggen pijn en genot vaak erg dicht bij elkaar. 

Als het goed zit kan je bovenstaande oproep ook vertalen als volgt:
“Masochiste die graag pijn gedaan wordt, zoekt sadist die graag pijn doet”. Wat gezocht wordt is precies hetzelfde en toch leest het plots heel anders.

Sebastianus

29/2014-10

Opmerkingen (0)
Een toonbeeld van schijnveiligheid- donderdag 25 september 2014

Naast Olympic, Paralympic en noem maar alle games die je verder kan bedenken, zijn er ook de Spermagames. Het zijn in diverse Europese landen georganiseerde gangbangs. Een soort “spelen” waar mannen, tegen betaling van een uurtarief, één of meerdere vrouwen mogen neuken en erin klaarkomen. De echte diehard-spermagames zijn “bare” … of in onze beter begrijpelijke moerstaal, neuken zonder condoom.
Bare spermagames?! Ja, u leest het goed. Sommige mensen vinden dat vermakelijk. Ik niet. Maar daar gaat het me ook niet over in deze blog. Nee, het gaat me over de schijnveiligheid die er omheen wordt "geweven".

Wat het blijkbaar een “game” maakt, is dat het net zo spannend is als bv. Russische roulette (je weet wel, met 1 kogel in een revolver met een 6-lader). 
Nu loopt mijn vergelijking enigszins mank; seksuele voorlichters bestempelen neuken met een resem onbekende mannen zonder condoom als hoogst onveilig. Het is eigenlijk eerder 5 kogels in de 6-lader klaar hebben zitten.  

Dat is pas echt spannend, toch? Je kan dan “kiezen” uit één of meerdere volgende SOA’s (of kogels, om in de metafoor te blijven): 

Chlamydia
Plasbuisontsteking bij de man
HPV
Genitale wratten
Herpes genitalis
Gonorroe (druiper)
Hepatitis B (geelzucht)
Trichomonas
Syfilis (lues)
Schaamluis (platjes)
Candida (schimmelinfectie)
Bacteriële vaginose (gardnerella)
Schurft
HIV / aids

Oh sorry, foutje! Enkele hiervan worden enkel via bloed-bloed-contacten overgebracht. Bv. als je binnen het uur door een dozijn mannen, de één meteen na de ander, in je kut geneukt wordt … Tja, er kan dan wel eens bloed bij komen kijken, toch? Of anaal. Oh ja, dat kan ook.

Maar de wervende advertenties voor deze games moeten je helemaal geruststellen; je wordt bij het binnenkomen TER PLEKKE onderzocht of je 1. syfilis hebt of 2. HIV-besmet bent. 
Ooooo, maar DAN is het veilig! 

En voor wie daar zijn bloed niet wil laten prikken, nou die mag zelf zijn gezondheidsattestje van de dokter meebrengen. Dat is lekker makkelijk! Dat attest mag maximaal 7 dagen oud zijn. Dus in die tussentijd, geen onveilige seksuele contacten. Scout’s honour!

Ik neem aan dat deze games een lange en degelijke voorbereiding vergen want bv. voor je de resultaten hebt van een HIV-test zit je al snel aan 1 week tot 10 dagen eer je echt weet of je positief of negatief bent. 
Maar ik zie het al helemaal voor me: je checkt dan 10 dagen voor de aanvang van de spermagames in in het lokale hotel, alwaar een gediplomeerd (para)medicus je bloed onder volledig steriele omstandigheden komt prikken en je vervolgens maximum 10 dagen op jouw resultaten mag wachten.

Maar er is natuurlijk ook de sneltest … die een grote mate van uitsluitsel brengt … na 6 weken na een risicocontact en na een (tweede) confirmatietest. Vroeger heb je er dus niks aan.

Ben je “clean”, dan mag je “bare”!

Of toch niet?! Zijn die vrouwen wel gezond? 
Ach, niet zeuren! Waar is je Olympische spirit? Deelnemen is belangrijker dan winnen toch?!

Sebastianus

28/2014-9
Opmerkingen (0)
De streepjescode: voor onderdanige mannen- zondag 24 augustus 2014

Er zijn zoveel invullingen van BDSM-behoeften als er mensen zijn die ze willen beleven. Aangevuld met een enorme diversiteit aan fetisjen, bekom je een quasi oneindig pallet aan erotisch-seksuele belevingen die mensen lekker kunnen vinden. Als je - buiten je bestaande relatie of zonder een huidige partner - op zoek gaat naar wat je nu precies allemaal wil gaan beleven, dan is het zaak daar een goeie kijk op te krijgen. Dat voorkomt misverstanden en frustratie. 

Je zou daarbij kunnen denken aan het aanmaken van een soort streepjescode, waarbij elk streepje staat voor iets wat je lekker, niet lekker of misschien wel lekker zou vinden maar waaraan je nog niet toegekomen was of aandurfde.
Elk streepje in de code staat voor iets waarvan je wel eens gedroomd hebt. Het ene streepje is dik, want het is een groot verlangen; het andere dan weer dun, omdat je weet (of vreest) dat je het niet zo lekker gaat vinden. Weer andere streepjes worden vervangen door een lege plek. 

Zo zou je, als je nog geen echte of slechts beperkte ervaring hebt, voor jezelf zo'n streepjescode kunnen gaan opstellen. Met dergelijke code krijg je een redelijk goed zicht op wat je zoekt, en dus ook op de Domina die jij nodig hebt. De meeste (professionele) Domina's geven op hun websites of profielen precies aan waarin ze gespecialiseerd zijn, of minstens in welke "range" van behoeften zij kunnen voorzien. Hoe beter jij in kaart hebt waar jouw verlangens liggen, hoe beter je de "beste" Domina kan vinden. “Beste” moet je dan zien als wie het best bij jouw verlangens past.

Ervaren Domina’s brengen in luttele tijd jouw expliciete, maar ook impliciete wensen in kaart (vaak vragen ze tijdens een eerste contact al om je "sublijst"). Ook diegene die je niet durft uit te spreken of waar je omheen draait. Het zijn die “grijze” zones waar het extreem lekker… maar ook behoorlijk mis kan lopen voor jou. Je denkt dus best vooraf en vooral goed na, én geeft zo exact mogelijk aan waar je dikke, je dunne en onbestaande “streepjes” zitten. Daarmee reik je je Domina alle ingrediënten aan waarmee ze het voor jou het lekkerst kan maken. Wat je niet zegt, kan vaak ook niet geweten worden. Wat je niet duidelijk weet te omschrijven, laat ruimte voor interpretatie. 

En natuurlijk hebben ook Domina’s hun favorieten! 
Als je hunkert naar het uitstellen van jouw genot maar bv. niet zo gek op pijn bent, dan zit je met een Domina die vooral kickt op pijn toedienen niet erg goed.
Als anaal niet jouw ding is, dan is het verstandiger een Domina te kiezen die daarop ook niet kickt.
Kijk ook verder dan het uiterlijk (mannen hebben wel eens de neiging om zich in eerste instantie daar naar te richten) en richt je op wat Domina’s aan innerlijke kracht, uitstraling én ervaring bezitten. 

Tot slot.  Wees je ook bewust dat een streepjescode altijd een momentopname is; een situering van jouw wensen en verlangens op een bepaald moment. De spelervaring en creativiteit van Domina's, en jouw beleving bij het ondergaan van het spel, maken dat die streepjescode behoorlijk kan gaan veranderen; er zullen streepjes wegvallen, bijkomen, dikker of dunner worden. Het blijft dus zaak jouw code voortdurend bij te schaven.

Succes!

Sebastianus

27/2014-8
Opmerkingen (0)
Gastblog: Ik bezit jou- dinsdag 17 juni 2014

"Ik bezit jou! Niet omdat jij mij de vrijheid geeft jou toe te eigenen, maar omdat ik jou wil en dus ben je van mij. Is dat duidelijk?!"

Met neergeslagen ogen had ik vol liefde met “Ja J.” geantwoord. Heel mijn wezen was al zó lang bezeten van deze man en nu, na al onze omzwervingen en geleefde jaren, sprak hij zijn woorden. Hij greep me vervolgens bij de keel en leidde me de trap op. Wanneer hij me tot zich nam en me met iedere stoot harder claimde, verloor ik mezelf. Zodra hij begon te grommen werd ik uitzinnig en wist ik wat er komen ging. Zijn hand omsloot mijn keel en zijn tanden drongen diep in het vlees van mijn schouder. Ik wist dat ik hiermee toestemming kreeg en heel mijn binnenste klopte en schokte. 
Hoe had ik toen kunnen weten dat al mijn liefde en al onze geschiedenis niet genoeg zou zijn om zijn angsten weg te nemen? Sterker nog, hoe had ik kunnen zien aankomen dan mijn hele “ik” zo aan diggelen zou komen te liggen zoals het dat nu deed?

Al weken bezit hij mijn nachten en spookt door mijn dagen. Zijn schimmen vullen ieder moment van mijn dag. Kan het hem dan niets schelen dat ik zo stuk ben? Heeft hij geen besef dat de lading van zijn woorden tóen voor mij zoveel meer betekende dan "ik heb jou". Iemand bezitten is als het koesteren van je meest waardevolle bezit en ermee doen waarvan je weet dat dat voor diegene het nodige is… het beste! En daar zelf je genoegen uit putten. 
Maar daar lig ik van het een op het andere moment, geretourneerd en terug in de vitrine. De helse pijn van tekortkomen, tekortschieten, falen en afgedankt zijn. Zou hij het dan echt niet begrijpen?

Ik kende zijn verleden, zijn valkuilen en gebreken. In hoeverre had ik dit kunnen voorzien? Ik was boos, boos op mezelf omdat ik me zo had overgeven. Boos op hem voor het gebruiken van zijn macht … en van mij. In en in verdrietig, omdat ik wederom wel voor de chemie, maar niet voor de liefde was gebruikt. Wat hield dat werkelijk in? Was me mooi maken om getoond te worden, om te neuken dan echt mijn enige nut? Was er echt voor mij niet meer te voelen? Was mijn onderdanigheid enkel een opgeiler, omdat ik graag gebeten en geslagen word en hij zijn eigen hard mocht verkennen, omdat mijn hard een onbekende en nog niet bereikte grens bleek te zijn?

De trots in zijn ogen wanneer ik in ieder restaurant de kaart afsloeg, omdat ik het opwindend vond dat hij bepaalde wat ik at of dronk. De sprankeling in zijn ogen wanneer ik de trap afkwam in de door hem aangegeven outfit. Was dat dan echt nooit liefde geweest? Had ik me in al die maanden echt wijsgemaakt wat er niet was of loog hij tegen zichzelf uit angst?

Zijn vrienden, familie, evengoed als de mijne, werden over en weer voorgesteld terwijl hij het achteraf niet bleek te voelen. De liefde bedoel ik dan want chemie was er wel. Wat maak ik daaruit op? En waarom, waarom mensen, voel ik mij, terwijl ik weer in de originele verpakking geretourneerd op de plank sta, nog dat ik enkel hem gehoorzamen wil, omdat ik de zijne ben? Waarom lig ik al weken machteloos en radeloos in het donker en huil ik mezelf in slaap met een verlaten gevoel? Waarom voel ik me zo intens nutteloos, onaantrekkelijk, onkundig en wil ik toch enkel hem?? Wie kan mij dit verklaren...

Mijn liefde is voor hem en geen ander zal mij 'hebben'. Mijn hart heeft hij gevuld, het hart dat van mij is. Zelfs als hij het niet betrekken wil, zal zijn ruimte vrij blijven...

Cara

26/2014-6

Opmerkingen (0)
Gastblog: Single and sub- woensdag 16 april 2014

Daar zit je dan. Gescheiden. Single. Vrijgezel. Titels die je voor jezelf nooit te nimmer nog had bedacht. Gestrand door het koesteren van ontluikende verlangens. Hij kon ze niet geven. Hij kon niet de man zijn die zij zo nodig blijkt te hebben. Dus nu single... en sub.

Lastig. Heel lastig. Hoe doe je dat? Je staat niet in de kroeg en zegt tegen de eerste beste lekkere vent: "Ik word graag vastgebonden, geslagen tot mijn billen branden van geluk en daarna zo diep in mijn keel geneukt dat ik geen adem meer kan halen."

Nee, dat zeg je niet. Misschien zeg je dat niet eens op een eerste date. Wat zou zo'n man wel niet denken. Freak!

Dan maar geen partner? Ook een optie. Wel zo rustig, geen gezeur. Toch kruipt dat vuurrode bloed waar het niet gaan kan. Hongerig.

Toen was hij daar. Een klik. Dierlijk, belust. Er ontstond voorzichtig een vriendschap. Geheimen werden gedeeld. Hij vond haar geen freak. Zij voelt zich veilig, maar houdt de door hem zo duidelijk verlangde afstand. Liefde nee, belust. Wel op een ander niveau dan zomaar iets.

De tijd die volgt worden grenzen behoedzaam verlegd. Althans, zij ervaart dat zo. Hij is voorzichtig, maar oh zo doortastend. Zijn ogen zijn sterker dan elk touw dat ze ooit heeft gevoeld. Zou hij zich bewust zijn van wat hij wakker maakt in haar?

Zij vertrouwt hem. Met alles. Met haar. Helemaal. Beangstigend vertrouwen. De tijd is daar... ze is van hem.

Liza

25/2014-4

Opmerkingen (0)
Over polyamorie en BDSM- woensdag 19 maart 2014

Polyamorie gaat ervan uit dat mensen van meerdere personen tegelijk kunnen houden. Deze liefde uit zich in relaties waarvan vriendschap, intimiteit, emotionele, spirituele verbondenheid en/of seksualiteit deel uitmaken.

In discussies omtrent relaties komen de termen “BDSM” en “polyamorie” regelmatig tegelijkertijd voor. Binnen de BDSM-beleving vind je wel vaker mensen die polyamorie “promoten”. En dat is niet eens zo vreemd want beide levenswijzen zijn gebaseerd op dezelfde waarden: vertrouwen, respect, eerlijkheid, open communicatie en constructief onderhandelen tussen (seks)partners.

Overigens, en dat zal wel de tweede reden zijn waarom ze vaak samen vernoemd worden, fronsen heel wat mensen de wenkbrauwen bij deze relatievormen. Onbekend is vaak ook onbemind.

Zeker voor mensen die in een monogame relatie met een onbeantwoorde BDSM-behoefte blijven zitten, is polyamorie een mogelijke keuze. Hoewel er een liefdesrelatie bestaat tussen 2 partners, komt het vaker voor dat één partner niet mee kan of wil in de BDSM-behoeften van de ander. Een tweede relatie waarbij dan het BDSM-aspect dat bij die ene partner ontbreekt ingevuld wordt door een tweede partner, kan dan de zaak weer in evenwicht brengen, en mogelijks ook de oorspronkelijke relatie redden. (H)echte liefde maakt dat mensen bereid zijn erg ver voor hun partner te gaan en te beseffen dat ze één bepaald aspect nu eenmaal niet kunnen invullen voor de ander, en er ook vrede mee te hebben dat die partner dan een tweede partner zoekt om precies dat aspect in te kunnen vullen. En BDSM-behoeften horen niet persé op een seksuele wijze ingevuld te worden, en dat scheelt dus wel eens in het aanvoelen.

Hoe polyamorie gedefinieerd en geïnterpreteerd wordt blijft een diffuse zaak. Een overtuigde swinger, een die-hard polyfiel, een BDSM’er met een leemte, … ieder zal er wellicht een verschillende invulling aan geven. Maar de essentie betreft steeds idealen zoals trouw en loyaliteit, en die zijn rekbaar en vatbaar voor discussie. Maar als ze zuiver zijn én blijven, zijn ze waard om nagestreefd én gerespecteerd te worden.

Sebastianus

24/2014-3


Opmerkingen (0)
Willen jullie meewerken aan onze website?- donderdag 30 januari 2014

Dat was de vraag die een tijdje geleden in de mailbox van de Stichting Info BDSM viel. De mail kwam van de webmaster van http://www.klapjes.nl/

Na intern overleg hebben we besloten mee te werken. We doen het omdat we weten dat vele tienduizenden onderdanige mannen maandelijks deze website bezoeken en dat er heel veel nieuwsgierigen en beginners tussen zitten. We doen het omdat we er van overtuigd zijn dat Dominante vrouwen een nuttige rol in deze maatschappij vervullen, omdat we weten dat heel veel mannen bij deze vrouwen kunnen vinden wat ze nodig hebben en … dat ze dat thuis meestal niet vinden.

We weten dat onderdanige gevoelens bij mannen niet “zo evident” zijn; niet evident om zelf te aanvaarden, laat staan om er mee naar buiten te komen. Van mannen wordt niet verwacht dat ze onderdanige wensen en verlangens hebben. Integendeel, het outen daarvan stuit op hoongelach, onbegrip en zelfs discriminatie. Veel mannen blijven dus liever stil…

Wetenschappelijk onderzoekers uit verschillende continenten schatten nochtans in dat 1 op 10 mensen op deze wereld wat met BDSM-gevoelens heeft. Daarvan zijn er ongeveer de helft mannen en vrouwen en ook de verhouding tussen Dominante en submissieve behoeften ligt ongeveer op de helft. Niet iedereen doet er wat mee, maar het leeft dus … en wel bij heel veel mensen! 

En daarom doen we wat we doen: praten en schrijven over BDSM. En het ook zelf beleven natuurlijk!

Wat zijn onze voornaamste activiteiten?

Wie ons nog niet kent, kan hier meer informatie vinden over wie we zijn en wat we doen: Stichting Info BDSM
Mentoring
Informeren
Onderzoek publiceren
Boeken aanbieden
Vragen beantwoorden

Waar geloven wij in?

Dat als je BDSM-spel gebaseerd is op wederzijds respect, wederzijds vertrouwen, als er sprake is van volledige vrijwilligheid, er voldoende rekening wordt gehouden met de veiligheid, dat er voorzichtigheid aan de dag wordt gelegd, en tenslotte dat je ook de verantwoordelijkheid draagt voor je daden, je verstandig BDSM bedrijft. Als je deze voorwaarden bekijkt dan wijken die niet eens af van wat de meeste mensen in welke soort relatie dan ook wenselijk achten.

En wij geloven dat mensen die op een verstandige manier BDSM beleven gelukkigere en stabielere mensen worden. 

Sebastianus
Voor Stichting Info BDSM

23/2014-1


Opmerkingen (0)
Het derde kaarsje brandt- maandag 30 december 2013

Vorig jaar schreven we nog dat we 2 kaarsen op de taart plaatsten. Logischer wijze plaatsen we er nu een derde bij. Hoewel, zo logisch was het niet… het was een meer dan boeiend jaar waarin – opnieuw – erg veel gebeurd is.

Ons eerste boek “Ik wil je beheersen!” kreeg dan uiteindelijk veel aandacht, en vervolgens kwam er ook een e-versie onder “Brave New Books” bij. Het boek is nu verkrijgbaar in een 20-tal e-shops.  Over de beslissing of we ook via andere uitgevers deze e-versie moesten gaan aanbieden, is er intern flink wat discussie geweest. Het financieel effect voor de Stichting werd er natuurlijk minder door, maar we hebben gekozen om dat te doen waar we voor staan: toegankelijkheid van informatie! Hoe we de werking van de Stichting, met name de kosten voor de website, rond moeten krijgen voor het komende jaar weten we nog even niet, maar we vertrouwen er op dat onze “vaste klanten” toch ook hun aankopen zullen blijven doen via onze website, en niet enkel via de “grote jongens”. Uiteindelijk zijn we blij dat met deze stap het boek door meer mensen makkelijker aangekocht kan worden.

Het eerste boek had ons een jaar schrijfwerk gekost, en het ziet er naar uit dat zijn opvolger “BDSM, ik beheers je!” dat opnieuw zal vergen. Boeken (samen) schrijven blijft een behoorlijke klus! De eerste titel verwees naar het onder de knie krijgen van het fenomeen BDSM, de gevoels- en belevingswereld die daarbij hoort, de twijfels, de (h)erkenning en de ontwikkeling die daaruit voortvloeide. De tweede titel gaat verder daar waar de eerste ophield. Dit boek bevat opnieuw een mix van wetenswaardigheden, belevingen, raadgevingen waar anderen wat mee aankunnen, én wat nieuw is … het bevat ook wetenschappelijke onderzoeksgegevens. Eindelijk kwamen er in 2013 enkele zeer opzienbarende en baanbrekende rapporten vrij over de psychologische karakteristieken en de beleving van BDSM’ers, en dat in Nederland én Vlaanderen. De onderzoeken van A. Wismeijer & M. van Assen (NL) en J. Seeuws (B) brachten BDSM in kaart en vooral ook een stuk dichter bij andere wetenschappers én hulpverleners. 

Voor “BDSM, ik beheers je!” kozen we voor een gespreide verschijning, nl. per hoofdstuk. Terwijl we dit schrijven zijn de twee eerste hoofdstukken inmiddels gratis verkrijgbaar en worden ze ook gretig gedownload. De volgende 5 hoofdstukken zijn allemaal in vergaande staat van uitwerking maar wachten nog op feedback en aanvullingen. Nog meer dan het eerste boek, werk(t)en hier meerdere mensen aan mee waardoor een nog ruimere kijk op BDSM ontstaan is … nu ook eens één door niet-BDSM’ers! En daar zijn blij én trots op. Er blijken zoveel “gelijkgeaarde” mensen te zijn die hun kennis en ervaring met ons en met anderen willen delen. Het is de “V” van vertrouwen die ons raakt!

Daar waar de eerste titel nog een wens uitdrukte, is de tweede een statement: We weten wie we zijn, we weten wat we willen en we eisen de erkenning op van onze geaardheid als atypisch maar niet pathologisch. De 50 tinten-hype heeft het praten en denken over BDSM in 2013 een stevige impuls gegeven, toch lag deze aandacht niet aan de basis van noch de wetenschappelijke onderzoeken, noch het schrijven van ons tweede boek … die fundamenten waren lang voordien reeds gelegd. En dat is maar goed ook, vinden wij. Hypes komen en gaan… BDSM is van alle tijden.

Waar we vooral blij mee zijn is dat meer en meer mensen ons vinden, onze website, onze mailbox. Hun vragen en verhalen waren ook heel erg richtinggevend voor ons tweede boek; grote delen komen letterlijk van hen en uit gesprekken die we samen gehad hebben. Zo wordt hun denken en voelen vermengd met het onze, en is de kans groter dat er zich ook meer mensen in herkennen. Opvallend is dat meer en meer mensen ons vinden via zoekmachines en dat het aantal mannen de laatste tijd plotseling enorm toeneemt. Ook de “toevloed” uit Vlaanderen is het laatste jaar zowat verdrievoudigd. Waarom dat nu zo is weten we niet, maar het stemt ons tot tevredenheid.

Daarnaast startte Stichting Info BDSM dit jaar ook een boekenreeks op, “Seks, Genot & Grenzen”. Een reeks grensverleggende boekjes over spannende en a bit out of the ordinary-seksbelevingen. Een boeiend project omdat we hier naast ervaringsdeskundigen ook professionele hulpverleners bereid gevonden hebben om eraan mee te werken. Zo krijgen we een multidisciplinaire kijk op seks, iets wat verhelderend en taboeverbrekend moet werken. BDSM is in deze reeks slechts een “randfenomeen”, een bewuste keuze die we gemaakt hebben om beide werelden, vanilla en BDSM, wat dichter bij mekaar brengen. 

We kijken reikhalzend uit naar wat 2014 ons zal brengen. Enkele onder ons hebben hun andere bezigheden op een lager pitje gezet zo dat er meer tijd vrijgekomen is om samen met vraagstellers mee te denken en verder en meer publicaties te realiseren. We doen het met overtuiging en passie omdat we weten dat het gewaardeerd wordt en er zelf ook wijzer van worden, elk dag weer.

Het team “Stichting Info BDSM” 

22/2013-12

Opmerkingen (0)
De gezegende vloek van “50 tinten”- vrijdag 8 november 2013

Nu de grootste hype rondom de 50 tinten-trilogie wat weg is, een moment om er eens terug naar te blikken. Hoewel de film eraan komt, zijn de reeds eerder gevoerde discussies vele malen belangrijker. Na de lancering van de film zal die discussie zich zeer waarschijnlijk verleggen naar onderwerpen die betrekking hebben op het feit of de film de lading van de boeken wel of niet dekte, of Ana of Christian toch niet beter door acteur A of actrice B zouden vertolkt geweest zijn en of het de grootste kaskraker ooit wordt.  De essentiële discussie zal dan al lang weer op het achterplan verdwenen zijn, vrees ik. En dan heb ik het niet over hoe goed of slecht de boeken geschreven zijn, want die discussie is niet eens interessant, laat staan relevant.

Mijn persoonlijke hamvraag blijft: Is de trilogie van E.L. James nu een vloek of een zegen?

Ik heb er geen eenduidig antwoord op: ja en nee dus. 

Ik denk “ja” omdat BDSM er veel meer bespreekbaar door geworden is. Miljoenen vrouwen hebben de boeken gelezen en er ook over gepraat … met andere vrouwen, en vaak ook met - hun al dan niet - mannelijke partners. Blijkt dat vrouwen er toch wat andere behoeftes op na houden dan wat er algemeen aangenomen werd of zoals we in onze moderne opvoeding meekregen. 

Ik denk “nee” omdat de schatrijke Christian een getroubleerd verleden had en dat bevestigde nog maar eens de vooroordeelstempel  dat BDSM’ers beslist een traumatische jeugd gehad of een of andere psychopathologische afwijking hebben. Een vooraanname die dankzij recentelijk wetenschappelijk onderzoek behoorlijk ontkracht werd. Maar ja, wie leest wetenschappelijke studies en rapporten?

Ik denk “ja” als stellen er hun relatie nieuw leven hebben door kunnen inblazen of er via BDSM nieuwe stellen ontstaan zijn. 

Maar ik denk ook “nee” als de dankzij-de-trilogie-ontdekte-behoefte geleid heeft tot de vaststelling dat bestaande stellen het plots niet meer met elkaar konden vinden. Voor een aantal een erg traumatische ervaring, voor anderen een handig alibi om vreemd te gaan of het trouwboekje aan de wilgen te hangen.

Ik denk “nee” als ik lees welke ondoordachte BDSM-experimenten geleid hebben tot relatiebreuken, echte breuken en veel behoorlijk gekneusde ego’s. Ik huiver een beetje bij de gedachte dat mannen of vrouwen “door de hype verlicht” zich onvoorbereid en ongeïnformeerd plots gaan bezighouden met bondage, brandende kaarsen, “elektro-speeltjes” of met zwepen gaan slaan. 

De hulpdiensten van een aantal Westerse landen hebben een ongeziene stroom van noodoproepen ontvangen om mensen uit handboeien te bevrijden of bepaalde genitaliën uit bepaalde apparaten of andere precaire toestanden te redden. Ziekenhuizen en gezondheidswerkers kregen massa’s brand- en snijwonden, kneuzingen, breuken en blauwe plekken te verwerken, soms zo ernstig dat er gedacht werd aan mishandeling of verkrachting. Psychiaters, psychologen, seksuologen en therapeuten kregen plots mensen over de vloer die durfden toe te geven sadistisch of masochistisch ingesteld te zijn en doken na een sessie meteen in hun stoffige bibliotheek op zoek naar informatieve lectuur.

Ik huiver nog meer als mensen denken dat Dominantie (in BDSM-context) vertaald moet worden in gewelddadig of tiranniek gedrag. Dat jonge subs naïef en ondoorleefd “zich in de scene gooien” en alles geïmponeerd en kritiekloos slikken omdat iemand hen voorhoudt dat het zo hoort. 

Dat alles heeft BDSM goed én kwaad gedaan.

Moeten we mevrouw E.L. James en haar lichtjes uit de hand gelopen geile schrijfsels nu een standbeeld schenken of verguizen?

Boeken die een hype veroorzaken: het is van alle tijden. Ze wakkeren iets aan en worden daarna vaak weer vergeten. Slechts een handvol boeken ontsnappen aan deze tijdelijke aandacht: de bijbel, de koran, de thora, om er maar enkele te noemen. 

Dat de trilogie van mevrouw James wat aangewakkerd heeft valt moeilijk te ontkennen. Ze verdient dan ook  – volgens mijn bescheiden mening - voor de toekomst zeker in het rijtje waar von Krafft-Ebing, Sacher-Masoch en Freud aan de wetenschappelijke zijde horen, en naast de Sade en Réage aan de literaire zijde toegevoegd te worden. Volgens mij hebben de “50 tinten” een gigantische impact gehad op het praten over de (seksuele) rolpatronen van mannen en vrouwen, van hoe we naar seks kijken, denken en voelen en hoe stereotypen ontstaan en weer verdwijnen.

Mevrouw James heeft iets onbespreekbaar zoals BDSM bespreekbaarder gemaakt. Dat is haar grootste verdienste! Wat we ermee doen, hoe we ermee omgaan en hoe het ons denken, voelen en gedrag zal beïnvloeden is de verantwoordelijkheid van elk van ons. Of het een vloek of zegening wordt dat hebben we immers in belangrijke mate zelf in de hand. Ik hoop dat we er iets goeds mee doen...

Sebastianus

21/2013-11


Opmerkingen (0)
 Eerste ... Vorige 2 3 4 5 6 Volgende ... Laatste