• Home
  • Activiteiten
  • Blogs
  • Previews
  • Shop
  • Contact
  • FAQ
Twitter Facebook

Blog

RSS
Gastblog: In een oneindige put van leegte- maandag 16 februari 2015

In de mist van de nacht zie ik de achterlampen van zijn auto steeds kleiner worden. Hij draait de snelweg op en verdwijnt uit het hier en nu. De pijn in mijn hart zwelt aan. 
Ik wil je dichtbij houden, je mag niet weg, je kan niet gaan. Ik heb je zo nodig. Liefdesverdriet ken ik wel, maar dit is anders. Dit is schrijnender en harder, rauwer. Het schuurt in mijn bestaan. 

We waren samen zoals we dat regelmatig zijn, als we de schaarse momenten hebben gevonden om samen te spelen. Hij weet delen van mezelf wakker te maken die ik nog nooit heb gekend. Hij ziet mij, volledig als mens, als vrouw. Hij laat mij in zijn voetlicht staan en ik zink weg in het spel, zijn handen en zijn stem. Vanavond was ik zijn koningin. Hij draagt mij op handen en geeft me het gevoel mens te zijn in alle facetten. Hij geeft en neemt, bepaalt en is sterk. Ik voel me veilig en vertrouwd. Als we spelen wordt mijn hoofd stil. Dat heb ik nog nooit meegemaakt. Totaal in het moment zijn en niet denken, alleen voelen. Ik kick op de heerlijke stoffen die hij in mijn lichaam wakker maakt! Het tilt me uit mezelf alsof ik drugs gebruik en totaal vervloei in het moment, los van de wereld, vredig en rustig met een hoofd dat alleen de zachte stilte kent. 

Maar in de mist, achter mijn stuur, komen de gedachten met terugwerkende kracht terug. Ik val en val in een oneindige put van leegte. De eenzaamheid die er altijd al was wordt harder en killer en ontneemt me bijna de adem. Alles in me schreeuwt dat hij niet weg mag gaan. Dit gevoel wil ik niet missen! 

Ik start mijn auto en draai in tegengestelde richting terug mijn eigen leven in. Mijn hart is verward. Het is zo heerlijk samen, zo echt, zo compleet! Maar de werkelijkheid van mijn bestaan blijkt leger dan dat ik mezelf wijs heb gemaakt. Mijn oren suizen. Ik voel me misselijk en weet dat deze pijn nog dagen aan blijft houden. Ik moet door en doe de dingen die ik moet doen. Ik slaap, ik eet, ik werk, maar mijn hoofd is chaos. Hij kruipt onder mijn huid, in mijn hoofd en aan de ene kant wil ik hem daar vasthouden om dat euforische gevoel bij me te houden, aan de andere kant is daar de realiteit. De grauwheid van mijn bestaan onder een deken van verlamming. Het kost me dagen om weer een beetje te functioneren. Het verdoofde afwezige gevoel lost langzaam weer op en maakt plaats voor mooie herinneringen. 

Je kunt het licht niet herkennen als je het donker niet hebt aanschouwd. Mijn donker is inktzwart maar mijn licht is zo verlichtend. Het tilt me op en laat me vliegen. 

Marloes

(verscheen eerder in "BDSM, ik beheers je!")

35/2015-2

Opmerkingen (0)
Enige reflecties na het zien van de film “Fifty Shades of Grey”- zondag 15 februari 2015

Je kan van de trilogie van E.L. James vinden wat je wilt. De boeken hebben in elk geval een massa mensen beroerd (100 miljoen verkochte exemplaren!) en … daar mag je toch wel van uitgaan, ook heel veel mensen aan het denken én het praten gezet over hun behoeften. BDSM is nooit op een grotere schaal onder de aandacht geweest. Dat is een reuze verdienste op zich, vind ik.

Maar helaas. Het is bijna een zekerheid: films die aan de hand van boeken worden gemaakt, dekken nooit de lading die het boek wél had.  “Fifty Shades” doet het niet beter.

Miskleunen

Ana’s innerlijke strijd (Waarom wil ik toch meegaan in zijn wensen? Waarom hou ik van deze man met zijn perverse ideeën? Dit is niet normaal en toch wil ik het beleven?) komen in de film helemaal niet uit de verf. Daardoor wordt een vrouw neergezet die – ondanks haar duidelijk aanwezige intelligentie (getuige daarvan zijn haar bijdehandse, confronterende reacties en vragen naar Christian toe) – daar absoluut niks mee lijkt te doen.

Het had nochtans perfect gekund: het boek bevat immers alles wat haar innerlijke strijd voedt. Het scenario had het ook intelligent kunnen oplossen. Bv. door Ana’s gedachten via een off-screen-voice mee te delen aan de kijker, of via de gesprekken met haar vriendin/room mate… Wat jammer toch! Het had zoveel meer waardevols kunnen bieden voor vrouwen over de hele wereld die zich net als Ana (in het boek) dezelfde vragen stellen.

Ik had het al lastig met het personage “Christian” zoals die in de boeken neergezet was. Alweer het stereotype vooroordeel dat BDSM’ers wel een slechte jeugd gehad moeten hebben. Hoe kom je anders tot zulk “ziekelijk” gedrag?!

De film maakt, naar mijn oordeel, ronduit gehakt van Christian. Geen seconde kan de acteur mij overtuigen van zijn kracht en Dominantie. Met zijn puppy-ogen, met rijkdom gemaskeerde onzekerheid en vluchtgedrag is hij de miscast van de eeuw. Overigens ook als manager van een wereldbedrijf, blijft hij nauwelijks overeind. CEO’s die dergelijke bedrijven leiden zijn écht wel van een ander kaliber.

Nog erger wordt het, als niet Christian, maar veeleer Ana, de sterkste van hen beiden blijkt te zijn. Op de terechte, kritische en splijtende vragen van Ana, weet Christian niet veel zinnigers te zeggen dan: “Dat is nu eenmaal wie ik ben.” Of: “I’m 50 shades of fucked up.”

Ook qua stabiliteit en standvastigheid faalt Christian jammerlijk. De liefde bedrijven doet hij niet … totdat blijkt dat Ana nog maagd is. De man zweert bij ‘het contract’ totdat het wat al te lang duurt eer Ana klaar is om het te ondertekenen. Van echte Dominanten mag gerust wat meer geduld en doorzettingsvermogen verwacht worden, toch? Verwacht je van je Dom niet dat hij te vertrouwen is en respect oproept?

Ook in de BDSM-scènes – waar natuurlijk naar Amerikaanse normen enkel vrouwelijk naakt te zien mag zijn – overtuigt Christian helemaal niet als een sterke Dominant Male. Helaas valt ook Ana hier door de mand als ze in de eerste echte neukpartij van haar leven de knieën optrekt om Christian dieper toegang te geven tot zichzelf. Ik heb het onervaren vrouwen nooit zien doen…  

Als Ana hem – na het zien van de Red Room of Pain – vraagt of hij dan een sadist is, antwoordt Christian dat hij geen sadist maar een Dominant is. Punt! Weer een enorme gemiste kans om het verschil in enkele gesprekslijnen uit te klaren. Die informatie had veel Dom’s in spé kunnen voeden …

Slotsom

Al bij al een mooi gemaakt film, met sterke filmische kwaliteiten en een zeer degelijke en goed aangewende muziekscore … maar helaas een onderdanige Ana die dat zelden met overtuiging toont en een Christian die nooit overtuigt als Dominant. De scenaristen en/of regisseuse hadden met het eerste boek van E.L. James veel, maar dan ook erg veel, beters kunnen doen. Ik denk dat mensen die met latente BDSM-gevoelens rondlopen, in deze film niet hun mosterd zullen vinden.

Maar om dan toch nog met een positieve noot te eindigen. Toen ik gisteravond voor de deuren van de filmzaal stond te wachten, telde ik ruwweg 2/3de  vrouwen en 1/3de  mannen (ik had zelf niet zoveel mannen verwacht) én enkele vrouwen met hoofddoek, vergezeld door hun mannelijke partners. Dat lijkt me dan weer een hoopvolle zaak!

Sebastianus

Voor Stichting Info BDSM

34/2015-2

Opmerkingen (0)
De hypes komen ... en gaan.- vrijdag 13 februari 2015

Naar aanleiding van de lancering van de film “Fifty Shades of Grey” werden we de laatste dagen door enkele journalisten gecontacteerd voor telefonische interviews. Daarom deze blog.

Nee, telefonische interviews geven we niet (meer). De vorige oproepen die we wel beantwoordden brachten ons telkens enkel frustratie en teleurstelling. Waarom?

  1.        Omdat de informatie die we gaven partieel, uit de context getrokken, aangevuld met in der haast elders bij mekaar gesprokkelde info, gebruikt werd. Zelfs met vooraf afgesproken - en ook nagekomen - inzagerecht, bleek telkens dat de eindredacties toch nog hadden ingegrepen waardoor de boodschap die we brachten op zijn minst “ingekleurd” en vaker nog “vervormd” werd. Daar werden wij niet blij van.
  2.        Omdat we telkens gecontacteerd werden voor de versterking van de hypes (eerst de trilogie, daarna de film). Nu geloven we niet echt in hypes omdat ze meestal commercieel geïnspireerd zijn en omdat ze er toe bijdragen dat zaken uit hun verband worden gerukt. Wat ons betreft is BDSM geen hype, maar een geaardheid – zij het een wat bijzondere – maar wel een van alle tijden en van honderden miljoenen mensen. Daar wensen wij ernstige aandacht voor.

Zijn we dan helemaal niet bereid de pers te woord te staan?

Nee, integendeel, we zijn verheugd dat we als informatiebron worden aangesproken. Daar zijn we er ook voor! Maar dan wel vanuit een diepere belangstelling, met (een minimum aan ) geleverde voorstudie én met ruimte voor meerdere gesprekken én voldoende ruimte voor een degelijke neerslag of weergave van de besproken onderwerpen. En met een garantie dat de tekst die wij van de journalist(e) “definitief” voorgeschoteld krijgen, ook ongewijzigd wordt gebruikt.

Daarvoor willen we graag in gesprek. Hypes en snel-snel-werk laten we graag aan ons voorbij gaan. 

Overigens - maar dit geheel ter zijde - hebben we de laatste week heerlijk gelachen met al die doe-het-zelf-zaken en speeltjes-shops die hun personeel instrueren voor een betere assistentie van de horden klanten, aangewakkerd door het zien van de film, die massaal tussen de rekken zich te pletter zoeken naar "hulpmiddelen" om thuis hun eigen "Fifty Shades" te creëren. 

Sebastianus

Voor Stichting Info BDSM

33/2015-2

Opmerkingen (0)
Steunen kan!- donderdag 15 januari 2015

De laatste tijd krijgen we geregeld de vraag: "Hoe kunnen we jullie vrijwilligerswerking steunen?"

Ja, die mogelijkheden zijn er, hoewel onze anonieme opstelling dat niet zo eenvoudig maakt. Maar onze anonimiteit is juist onze kracht omdat we daardoor een erg lage drempel creëren voor mensen die met vragen zitten en naar een klankbord zoeken. Onze anonimiteit vormt ook de beste garantie voor hun anonimiteit.

Een 1ste mogelijkheid

Sinds kort nodigen we "ambassadeurs" uit. Kijk voor meer uitleg hierover op volgende link:

http://www.stichtinginfobdsm.eu/nl/c/71/ons-ambassadeurs-netwerk

Stichting Info BDSM heeft een account op Twitter en op Facebook. Beide links zie je in de rode balk op onze homepage. (zie blauwe icoontjes: http://www.stichtinginfobdsm.eu/nl )

Voor ons als Stichting zijn deze ambassadeurs enorm belangrijk omdat ze mee helpen onze boodschap en informatie (via Twitter en Facebook) uit te dragen en door hun inspanningen onze werking weer onder de aandacht brengen van meer mensen. Meer handen maken dat werk aanzienlijk lichter!

Een 2de mogelijkheid

Onze vrijwilligerswerking wordt deels gesponsord (beheer en onderhoud website, telefoon- en verplaatsingsonkosten, kosten facturatie, boekhouding, stockage, verzendingen,…) maar we willen voor "geld" graag altijd iets terugdoen of -leveren. We wensen niet de indruk te doen ontstaan dat we op geld zitten te azen. Ons werk drijft op passie en overtuiging, maar het kost uiteindelijk ook jaarlijks een bom geld…

Je kan onze werking steunen door het aankopen van boeken (eigen en van derden):

http://www.stichtinginfobdsm.eu/c/6/shop

Een "bijzondere" is volgend boek (bijzonder omdat je daar zelf kan bepalen wat je betaalt):

http://www.stichtinginfobdsm.eu/p/46/informatie-over-en-verhalen-van-bdsm-beleving

Je kunt boeken voor jezelf aankopen, maar ook schenken aan derden.

Dit is de meest directe steun omdat een grootste deel van die inkomsten weer naar de kosten van de Stichting gaat.

Een aantal mensen vinden aankopen doen via onze website lastig omdat je je dient te registreren met je persoonlijke gegevens, een PayPal-account aan te maken of een overschrijving te doen naar een bankrekening. Dat begrijpen we uiteraard, maar we wensen wel te benadrukken dat de webbeheerder zich wettelijk aan de Europese privacywetgeving dient te houden.  

Wil je dit liever niet, dan kan je natuurlijk onze boeken aankopen via een “algemene” boekshops zoals bv. bol.com en enkele tientallen andere. De return voor de Stichting betreft dan maar enkele luttele euro’s, maar wie via deze weg boeken aankoopt wordt dan weer beschermd door de privacy-maatregelen van die boekshops. Wij weten nooit wie wat gekocht heeft; die info blijft bij de boekverkoper.

Een 3de mogelijkheid is onze werking steunen door een schenking.

Het rekeningnummer hiervoor is IBAN: BE83 9731 3970 7215 - BIC-code: ARSPBE22 - ten name van TRISKELEON BVBA - met vermelding van: STEUN STICHTING

Een 4de mogelijkheid voor steun is het plaatsen van recensies op bol.com en dergelijke.

Zie bv.:

http://www.bol.com/nl/s/boeken/zoekresultaten/Ntt/s.sebastianus/N/8299+8293/Nty/1/search/true/searchType/qck/sc/books_nl/index.html?_requestid=15126

En we staan ook nog op een heleboel andere boekensites. Goeie recensies zwengelen de verkoop aan, dus ook dat helpt weer.

Een 5de mogelijkheid is meewerken aan onze doelstellingen door mee te schrijven aan onze boeken en brochures, artikels of blogs aan te leveren, opbouwende kritieken te geven, door te linken naar onze website, of op een of andere wijze bij te dragen tot de verspreiding van de aangeboden informatie.

Ik hoop hiermee enkele mogelijkheden gegeven te hebben waarmee je onze werking een zetje geeft.

We danken jullie voor elke steun die jullie ons willen geven, maar uiteindelijk steun je ons het meest door wat goeds voor jezelf te doen met de info en adviezen die we je aanreiken. We hopen vooral dat jij er beter van wordt!

Het team van Stichting Info BDSM

32/2015-1

Opmerkingen (0)
En het werden er 4 … 4 kaarsjes, voor elk werkjaar 1.- dinsdag 13 januari 2015

2014 was een erg druk jaar voor alle leden van het team Stichting Info BDSM.

In 2014 hadden we soms korte, maar vaker langdurige, gesprekken met 71 mensen. Wat maakt dat we sinds het ontstaan van de Stichting met 176 mensen over BDSM en hun vragen over of positionering in hun leven hebben gepraat. We merkten dat de contacten ook steeds over een “breder” onderwerpenveld gingen. Daar waar de vorige jaren de vragen veel “enger” over BDSM gingen, werden nu ook gesprekken gevoerd over o.a. ageplay, luierfetisjme, transgenderisme, enz. Het aantal “medische “vragen steeg evenredig.

Ons eerste boek “Ik wil je beheersen!” kreeg zijn opvolger, “BDSM, ik beheers je!”. Aanvankelijk verscheen dit boek in hoofdstukken die afzonderlijk konden gedownload worden vanop onze website.  Dat werd ook 555 x gedaan en toen brachten we het - licht herwerkte - totaalboek uit: zowel verkrijgbaar als PDF op onze website, en daarna als Epub-uitgave bij “Brave New Books”. Aan dit tweede boek werkten 35 mensen mee die elk vanuit hun eigen ervaringen anderen lieten delen in wat ze zochten en gevonden hadden. Dat maakt van dit boek een uniek document! 

Het eerste boek had een jaar schrijfwerk gekost; zijn opvolger “BDSM, ik beheers je!” vergde 14 maanden. Boeken (samen) schrijven blijft een behoorlijke klus! 
De eerste titel verwees naar het onder de knie krijgen van het fenomeen BDSM, de gevoels- en belevingswereld die daarbij hoort, de twijfels, de (h)erkenning en de ontwikkeling die daaruit voortvloeide. De tweede titel gaat verder daar waar de eerste ophield. Dit boek bevat opnieuw een mix van wetenswaardigheden, belevingen, raadgevingen waar anderen wat mee aankunnen, én wat nieuw is … het bevat ook becommentarieerde wetenschappelijke onderzoeksgegevens. Eindelijk kwamen er in 2013 enkele zeer opzienbarende en baanbrekende rapporten vrij over de psychologische karakteristieken en de beleving van BDSM’ers, en dat in Nederland én Vlaanderen. De onderzoeken van A. Wismeijer & M. van Assen (NL) en J. Seeuws (B) brachten BDSM in kaart en vooral ook een stuk dichter bij andere wetenschappers én hulpverleners. Om deze kennis dichter bij veel meer mensen te brengen werden beide onderzoeken integraal ook in het boek opgenomen.

Daar waar de eerste titel nog een wens uitdrukte, is de tweede een statement: We weten wie we zijn, we weten wat we willen en we eisen de erkenning op van onze geaardheid als atypisch maar niet pathologisch. De 50 tinten-hype heeft het praten en denken over BDSM een stevige impuls gegeven, toch lag deze aandacht niet aan de basis van noch de wetenschappelijke onderzoeken, noch het schrijven van ons tweede boek … die fundamenten waren lang voordien reeds gelegd. En dat is maar goed ook, vinden wij. Hypes komen en gaan… BDSM is van alle tijden.

Waar we vooral blij mee zijn is dat meer en meer mensen ons vinden, onze website, onze mailbox. Hun vragen en verhalen waren ook heel erg richtinggevend voor ons tweede boek; grote delen komen letterlijk van hen en uit gesprekken die we samen gehad hebben. Dit uiteraard met hun voorafgaande toestemming. Zo wordt hun denken en voelen vermengd met het onze, en is de kans groter dat er zich ook meer mensen in herkennen. Opvallend is dat meer en meer mensen ons vinden via zoekmachines en dat het aantal mannelijke bezoekers de laatste tijd plotseling enorm toeneemt. Ook de “toevloed” uit Vlaanderen is het laatste jaar zowat verdrievoudigd. Waarom dat nu zo is weten we niet, maar het stemt ons tot tevredenheid.

De in 2013 opgestarte brochurereeks “Seks, Genot & Grenzen” deed het in 2014 ook bijzonder goed (ruim 300 downloads). Een reeks grensverleggende boekjes over spannende en a bit out of the ordinary-seksbelevingen. Een boeiend project omdat we hier naast ervaringsdeskundigen ook professionele hulpverleners bereid gevonden hebben om eraan mee te werken. Zo krijgen we een multidisciplinaire kijk op seks; iets wat verhelderend en taboedoorbrekend moet werken. BDSM is in deze reeks slechts een “randfenomeen”; een bewuste keuze die we gemaakt hebben om beide werelden, vanilla en BDSM, wat dichter bij mekaar te brengen. 

2014 was ook het jaar dat we – in samenwerking met Renee van Amstel – de reeks “Portretten van BDSM’ers” opgestart hebben. Inmiddels zijn het er al 4 geworden. Mooie, voor sommigen herkenbare, voor anderen wat extreme, maar allemaal levensechte interviews waarin mensen hun ziel blootgelegd hebben. Geen makkelijke opgave om iemand die je voor het eerst ontmoet jouw intiemste verhaal te doen. Maar Renee heeft de ervaring om mensen zich op hun gemak te laten voelen en schreef hun verhalen invoelend neer.

Ook in 2014 werd het “ambassadeurs-netwerk” opgezet met mensen die net zoals wij geloven in dat waarvoor Stichting Info BDSM staat: informeren, delen en aanzetten tot reflectie … en er zelf weer mee leren.

Inmiddels zijn we het getal “2015” al wat gewend en staan we vol energie klaar om er een mooi 5de levensjaar van te gaan maken, dankzij, met én voor jullie! We hopen dat jullie dit jaar zullen vinden wat je nodig hebt om gelukkiger door het leven te gaan … en dan echt zoals jij bent!

Het team “Stichting Info BDSM” 

31/2015-1

Opmerkingen (0)
Baas in eigen slaapkamer?- vrijdag 21 november 2014

Blijkbaar ben je dat in België niet, als we de krantenartikels mogen geloven (zie links).

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20141118_01383574

http://www.hbvl.be/cnt/dmf20141119_01383918/veroordeeld-voor-sm-in-eigen-slaapkamer

http://www.knack.be/nieuws/belgie/sm-koppel-veroordeeld-wegens-toebrengen-slagen-en-verwondingen/article-normal-512047.html

Ik wil me niet ten gronde uitspreken over deze veroordeling – ik ken alle details niet – maar de uitspraak doet vermoeden dat rechtbanken en rechters nog (steeds) niet begrepen hebben dat mensen – meerderjarig, handelingsbekwaam en vrijwillig – BDSM willen beleven, dat ze dat op film of video vastleggen en deze te koop aanbieden voor de liefhebbers.

Het doet je ernstig nadenken, bedenkelijk in het haar krabben of minstens je wenkbrauwen fronsen. Onze wetgeving voorziet blijkbaar nog steeds niet dat er mensen zijn die dat fijn vinden; dat er mensen zijn die zo elkaar bevredigen; dat er gezonde (liefdes)relaties op gebaseerd zijn. Is het niet aan rechters om de wet te interpreteren, aan te passen aan het moderne denken en onze meer vrijdenkende maatschappij? Is het niet de rechtspreker die de wetgever dient bij te sturen?

Ja, pijn kan ook fijn zijn. Mensen die wat geleerd hebben over hoe de menselijke geest en lichaam functioneren begrijpen dat. Ze weten hoe hormonen werken, hoe de menselijke geest soms wat bizarre behoeften heeft, hoe mensen bevrediging, rust en verbinding vinden als ze hun diepste verlangens met elkaar kunnen beleven.

Of ligt het aan het feit dat het in beeld werd gebracht en te koop aangeboden? Geeft het aanleiding tot geweldpleging of misbruik? Nodigt het anderen uit om het ook maar te gaan doen?
Moeten we dan maar alles wat anderen op “slechte ideeën” kan brengen bannen van onze beeldschermen?  Zullen we meteen dan ook alle war games maar verwijderen? Televisie-uitzendingen, die schokkende beelden van oorlog en geweld vertonen, verbieden? Of dacht je misschien dat je daar niet voor hoefde te betalen? We worden er ongewild toch mee geconfronteerd!

Baas in eigen slaapkamer? Ja, als je het maar in stilte doet en vooral aan niemand laat zien! Hoe dubbel blijkt onze moraal maar weer eens te zijn?!

Sebastianus

30/2014-11

Opmerkingen (0)
“Sadist zoekt masochiste”- vrijdag 3 oktober 2014

Misschien frons je je wenkbrauwen als je dergelijk bericht leest. Zowel sadisme als masochisme zijn beladen begrippen. Niet bepaald positief; eerder “ziekelijk”.

En toch hoeft er niet noodzakelijk iets mis te zijn met dergelijke oproep. Immers, een sadist schept er genoegen in iemand anders pijn of ongemak te berokkenen (dat kan fysische, maar ook psychische pijn zijn, denk bv. maar aan vernedering, kleinering of bewegingsrestrictie). En een masochist schept er dan weer genoegen in om pijn en ongemak te ondergaan.

Als de wensen van de sadist nauw aansluiten bij de wensen van de masochist, dan heb je een potentieel ideale “match”. Als de masochist precies weet aan te geven wat er wel en niet lekker is aan welke soort pijn; en de sadist zich binnen die gestelde grenzen beweegt; en ze zich beiden goed geïnformeerd hebben en bewust zijn van de mogelijke schade en gevolgen die er kunnen ontstaan; en ze beiden daar als helder denkende volwassenen goed over kunnen voor- en napraten, dan kunnen ze mekaar gelukkig maken. Hun ogenschijnlijk tegenstrijdige wensen kunnen dan precies complementair gaan werken. 

Als de sadist enkel het eigen genot nastreeft en op geen enkele wijze rekening houdt met de wensen van de masochist, én de masochist zich daardoor misbruikt of mishandeld voelt, dan houdt het op complementair te zijn. Dan wordt het wettelijk gezien ook als een misdrijf bestempeld.

Blijven de vragen: Waarom wenst iemand een ander pijn te doen? Of: Waarom wenst iemand pijn te ondergaan? Welk plezier, welke voldoening of bevrediging zit er voor beiden in?

Op die vragen zijn vele mogelijke antwoorden te geven. Misschien vinden mensen dat ze gestraft moeten worden? Misschien vinden ze in pijn geestelijke rust of bevrijding? Misschien vindt een sadist het net lekker om een masochist te geven wat die lekker vindt? Misschien houdt de sadist van de macht en de masochist van de onmacht? Misschien zijn ze beiden op zoek naar de rush van de adrenaline en endorfine? Misschien willen ze samen de “kick” opzoeken? Misschien willen ze kijken hoe ver ze hun grenzen kunnen oprekken? Misschien willen ze voor mekaar proberen te realiseren wat voorheen tot hun dromen behoorde?

Pijn is een relatief begrip. Iedereen ervaart pijn anders. Pijn hangt samen met de context waarin die pijn gevoeld wordt, met de oorzaak, met de acceptatie. Vechtsporters kennen pijn en weten hoe ermee om te gaan. Duursporters kennen de pijn en de “running high” die erop volgt. Ook tijdens seks zoeken heel wat mensen pijnsensaties op omdat die genot uitstellen en het daarna intensiever kunnen maken.  In een erotische-seksuele context liggen pijn en genot vaak erg dicht bij elkaar. 

Als het goed zit kan je bovenstaande oproep ook vertalen als volgt:
“Masochiste die graag pijn gedaan wordt, zoekt sadist die graag pijn doet”. Wat gezocht wordt is precies hetzelfde en toch leest het plots heel anders.

Sebastianus

29/2014-10

Opmerkingen (0)
Een toonbeeld van schijnveiligheid- donderdag 25 september 2014

Naast Olympic, Paralympic en noem maar alle games die je verder kan bedenken, zijn er ook de Spermagames. Het zijn in diverse Europese landen georganiseerde gangbangs. Een soort “spelen” waar mannen, tegen betaling van een uurtarief, één of meerdere vrouwen mogen neuken en erin klaarkomen. De echte diehard-spermagames zijn “bare” … of in onze beter begrijpelijke moerstaal, neuken zonder condoom.
Bare spermagames?! Ja, u leest het goed. Sommige mensen vinden dat vermakelijk. Ik niet. Maar daar gaat het me ook niet over in deze blog. Nee, het gaat me over de schijnveiligheid die er omheen wordt "geweven".

Wat het blijkbaar een “game” maakt, is dat het net zo spannend is als bv. Russische roulette (je weet wel, met 1 kogel in een revolver met een 6-lader). 
Nu loopt mijn vergelijking enigszins mank; seksuele voorlichters bestempelen neuken met een resem onbekende mannen zonder condoom als hoogst onveilig. Het is eigenlijk eerder 5 kogels in de 6-lader klaar hebben zitten.  

Dat is pas echt spannend, toch? Je kan dan “kiezen” uit één of meerdere volgende SOA’s (of kogels, om in de metafoor te blijven): 

Chlamydia
Plasbuisontsteking bij de man
HPV
Genitale wratten
Herpes genitalis
Gonorroe (druiper)
Hepatitis B (geelzucht)
Trichomonas
Syfilis (lues)
Schaamluis (platjes)
Candida (schimmelinfectie)
Bacteriële vaginose (gardnerella)
Schurft
HIV / aids

Oh sorry, foutje! Enkele hiervan worden enkel via bloed-bloed-contacten overgebracht. Bv. als je binnen het uur door een dozijn mannen, de één meteen na de ander, in je kut geneukt wordt … Tja, er kan dan wel eens bloed bij komen kijken, toch? Of anaal. Oh ja, dat kan ook.

Maar de wervende advertenties voor deze games moeten je helemaal geruststellen; je wordt bij het binnenkomen TER PLEKKE onderzocht of je 1. syfilis hebt of 2. HIV-besmet bent. 
Ooooo, maar DAN is het veilig! 

En voor wie daar zijn bloed niet wil laten prikken, nou die mag zelf zijn gezondheidsattestje van de dokter meebrengen. Dat is lekker makkelijk! Dat attest mag maximaal 7 dagen oud zijn. Dus in die tussentijd, geen onveilige seksuele contacten. Scout’s honour!

Ik neem aan dat deze games een lange en degelijke voorbereiding vergen want bv. voor je de resultaten hebt van een HIV-test zit je al snel aan 1 week tot 10 dagen eer je echt weet of je positief of negatief bent. 
Maar ik zie het al helemaal voor me: je checkt dan 10 dagen voor de aanvang van de spermagames in in het lokale hotel, alwaar een gediplomeerd (para)medicus je bloed onder volledig steriele omstandigheden komt prikken en je vervolgens maximum 10 dagen op jouw resultaten mag wachten.

Maar er is natuurlijk ook de sneltest … die een grote mate van uitsluitsel brengt … na 6 weken na een risicocontact en na een (tweede) confirmatietest. Vroeger heb je er dus niks aan.

Ben je “clean”, dan mag je “bare”!

Of toch niet?! Zijn die vrouwen wel gezond? 
Ach, niet zeuren! Waar is je Olympische spirit? Deelnemen is belangrijker dan winnen toch?!

Sebastianus

28/2014-9
Opmerkingen (0)
De streepjescode: voor onderdanige mannen- zondag 24 augustus 2014

Er zijn zoveel invullingen van BDSM-behoeften als er mensen zijn die ze willen beleven. Aangevuld met een enorme diversiteit aan fetisjen, bekom je een quasi oneindig pallet aan erotisch-seksuele belevingen die mensen lekker kunnen vinden. Als je - buiten je bestaande relatie of zonder een huidige partner - op zoek gaat naar wat je nu precies allemaal wil gaan beleven, dan is het zaak daar een goeie kijk op te krijgen. Dat voorkomt misverstanden en frustratie. 

Je zou daarbij kunnen denken aan het aanmaken van een soort streepjescode, waarbij elk streepje staat voor iets wat je lekker, niet lekker of misschien wel lekker zou vinden maar waaraan je nog niet toegekomen was of aandurfde.
Elk streepje in de code staat voor iets waarvan je wel eens gedroomd hebt. Het ene streepje is dik, want het is een groot verlangen; het andere dan weer dun, omdat je weet (of vreest) dat je het niet zo lekker gaat vinden. Weer andere streepjes worden vervangen door een lege plek. 

Zo zou je, als je nog geen echte of slechts beperkte ervaring hebt, voor jezelf zo'n streepjescode kunnen gaan opstellen. Met dergelijke code krijg je een redelijk goed zicht op wat je zoekt, en dus ook op de Domina die jij nodig hebt. De meeste (professionele) Domina's geven op hun websites of profielen precies aan waarin ze gespecialiseerd zijn, of minstens in welke "range" van behoeften zij kunnen voorzien. Hoe beter jij in kaart hebt waar jouw verlangens liggen, hoe beter je de "beste" Domina kan vinden. “Beste” moet je dan zien als wie het best bij jouw verlangens past.

Ervaren Domina’s brengen in luttele tijd jouw expliciete, maar ook impliciete wensen in kaart (vaak vragen ze tijdens een eerste contact al om je "sublijst"). Ook diegene die je niet durft uit te spreken of waar je omheen draait. Het zijn die “grijze” zones waar het extreem lekker… maar ook behoorlijk mis kan lopen voor jou. Je denkt dus best vooraf en vooral goed na, én geeft zo exact mogelijk aan waar je dikke, je dunne en onbestaande “streepjes” zitten. Daarmee reik je je Domina alle ingrediënten aan waarmee ze het voor jou het lekkerst kan maken. Wat je niet zegt, kan vaak ook niet geweten worden. Wat je niet duidelijk weet te omschrijven, laat ruimte voor interpretatie. 

En natuurlijk hebben ook Domina’s hun favorieten! 
Als je hunkert naar het uitstellen van jouw genot maar bv. niet zo gek op pijn bent, dan zit je met een Domina die vooral kickt op pijn toedienen niet erg goed.
Als anaal niet jouw ding is, dan is het verstandiger een Domina te kiezen die daarop ook niet kickt.
Kijk ook verder dan het uiterlijk (mannen hebben wel eens de neiging om zich in eerste instantie daar naar te richten) en richt je op wat Domina’s aan innerlijke kracht, uitstraling én ervaring bezitten. 

Tot slot.  Wees je ook bewust dat een streepjescode altijd een momentopname is; een situering van jouw wensen en verlangens op een bepaald moment. De spelervaring en creativiteit van Domina's, en jouw beleving bij het ondergaan van het spel, maken dat die streepjescode behoorlijk kan gaan veranderen; er zullen streepjes wegvallen, bijkomen, dikker of dunner worden. Het blijft dus zaak jouw code voortdurend bij te schaven.

Succes!

Sebastianus

27/2014-8
Opmerkingen (0)
Gastblog: Ik bezit jou- dinsdag 17 juni 2014

"Ik bezit jou! Niet omdat jij mij de vrijheid geeft jou toe te eigenen, maar omdat ik jou wil en dus ben je van mij. Is dat duidelijk?!"

Met neergeslagen ogen had ik vol liefde met “Ja J.” geantwoord. Heel mijn wezen was al zó lang bezeten van deze man en nu, na al onze omzwervingen en geleefde jaren, sprak hij zijn woorden. Hij greep me vervolgens bij de keel en leidde me de trap op. Wanneer hij me tot zich nam en me met iedere stoot harder claimde, verloor ik mezelf. Zodra hij begon te grommen werd ik uitzinnig en wist ik wat er komen ging. Zijn hand omsloot mijn keel en zijn tanden drongen diep in het vlees van mijn schouder. Ik wist dat ik hiermee toestemming kreeg en heel mijn binnenste klopte en schokte. 
Hoe had ik toen kunnen weten dat al mijn liefde en al onze geschiedenis niet genoeg zou zijn om zijn angsten weg te nemen? Sterker nog, hoe had ik kunnen zien aankomen dan mijn hele “ik” zo aan diggelen zou komen te liggen zoals het dat nu deed?

Al weken bezit hij mijn nachten en spookt door mijn dagen. Zijn schimmen vullen ieder moment van mijn dag. Kan het hem dan niets schelen dat ik zo stuk ben? Heeft hij geen besef dat de lading van zijn woorden tóen voor mij zoveel meer betekende dan "ik heb jou". Iemand bezitten is als het koesteren van je meest waardevolle bezit en ermee doen waarvan je weet dat dat voor diegene het nodige is… het beste! En daar zelf je genoegen uit putten. 
Maar daar lig ik van het een op het andere moment, geretourneerd en terug in de vitrine. De helse pijn van tekortkomen, tekortschieten, falen en afgedankt zijn. Zou hij het dan echt niet begrijpen?

Ik kende zijn verleden, zijn valkuilen en gebreken. In hoeverre had ik dit kunnen voorzien? Ik was boos, boos op mezelf omdat ik me zo had overgeven. Boos op hem voor het gebruiken van zijn macht … en van mij. In en in verdrietig, omdat ik wederom wel voor de chemie, maar niet voor de liefde was gebruikt. Wat hield dat werkelijk in? Was me mooi maken om getoond te worden, om te neuken dan echt mijn enige nut? Was er echt voor mij niet meer te voelen? Was mijn onderdanigheid enkel een opgeiler, omdat ik graag gebeten en geslagen word en hij zijn eigen hard mocht verkennen, omdat mijn hard een onbekende en nog niet bereikte grens bleek te zijn?

De trots in zijn ogen wanneer ik in ieder restaurant de kaart afsloeg, omdat ik het opwindend vond dat hij bepaalde wat ik at of dronk. De sprankeling in zijn ogen wanneer ik de trap afkwam in de door hem aangegeven outfit. Was dat dan echt nooit liefde geweest? Had ik me in al die maanden echt wijsgemaakt wat er niet was of loog hij tegen zichzelf uit angst?

Zijn vrienden, familie, evengoed als de mijne, werden over en weer voorgesteld terwijl hij het achteraf niet bleek te voelen. De liefde bedoel ik dan want chemie was er wel. Wat maak ik daaruit op? En waarom, waarom mensen, voel ik mij, terwijl ik weer in de originele verpakking geretourneerd op de plank sta, nog dat ik enkel hem gehoorzamen wil, omdat ik de zijne ben? Waarom lig ik al weken machteloos en radeloos in het donker en huil ik mezelf in slaap met een verlaten gevoel? Waarom voel ik me zo intens nutteloos, onaantrekkelijk, onkundig en wil ik toch enkel hem?? Wie kan mij dit verklaren...

Mijn liefde is voor hem en geen ander zal mij 'hebben'. Mijn hart heeft hij gevuld, het hart dat van mij is. Zelfs als hij het niet betrekken wil, zal zijn ruimte vrij blijven...

Cara

26/2014-6

Opmerkingen (0)
Vorige 1 2 3 4 5 Volgende ... Laatste