• Home
  • Activiteiten
  • Blogs
  • Previews
  • Shop
  • Contact
  • FAQ
Twitter Facebook

"Kruisdenken" versus "integraal voelen"

“Mannen denken enkel met hun lul.” 
“Ze dacht enkel met haar kut.” 
Dergelijke uitspraken hoor je wel vaker. Meestal zijn het reacties op als er ergens weer eens iets misgelopen is bij seksuele contacten.

Toegegeven: lust, opwinding en geilheid zijn heel lekkere en drijvende krachten als het aankomt op het hebben van seks. Deze gevoelens kunnen ons heldere denken echter behoorlijk in de weg zitten. We denken dan dat we het moeten doen omdat we er zo over nagedacht en besloten hebben.

De hoeveelheid hersens ter hoogte van ons kruis is – kort en bondig samengevat – nihil. Er bevindt zich in de buurt van onze geslachtsorganen geen enkel lichaamsdeel dat ons rationeel aanstuurt. Acties ondernemen op het “denken” dat daar ontstaat is eigenlijk zoiets als een blindganger volgen omdat we denken dat hij het licht gezien heeft en dus het resultaat wel voorspelbaar is.

“Kruisdenken” is in een vanille-seks-context niet echt slim, maar verder relatief ongevaarlijk. Je kan er een “vieze” ziekte, een behoorlijke kater of wat ego-schade aan overhouden.
“Kruisdenken” in een BDSM-seks-context is 1. niet slim en 2. wel dom. Als je kickt op bondage, vernedering of pijn (om maar een paar gemeenplaatsen te noemen) dan kan je met meer dan een zieke kater achterblijven. Je kan je ook misbruikt voelen, gekwetst of beschadigd worden en er zelfs een trauma aan over houden.

Maar moeten we dan eerst maar alles overdenken, bespreken en vastleggen vooraleer we aan onze drang tot BDSM-seks toegeven? Waar zit dan het vuur, de passie, de kick, the flow? Moeten we dan een soort alles-rationaliserende-robots worden?

Nee, dat denk ik niet! Ik denk juist dat we in heel grote mate moeten afgaan op wat we voelen … maar dan het voelen ter hoogte van het hoofd, het hart, en – bij uitbreiding – de buik. Laat ik het “integraal voelen” noemen.

Is hij of zij echt wie ik denk te zien? Is hij of zij mijn vertrouwen waard? Voel ik wederzijds respect? Voel ik oprechte betrokkenheid en openheid? Hebben we beiden onze doelstellingen helder en uitgesproken? 

Ik heb het én over intuïtie én over reflectie! Ik heb het over het beredeneren van wat we voelen en het benoemen daarvan. Als dat “integraal voelen” helemaal goed zit, dan is de kans groot dat je ook echt goed zit en dan kan je daarna in meer vertrouwen je “kruisdenken” botvieren.  Blijven er twijfels of vraagtekens hangen in het “integraal voelen”, zorg er dan voor ze helder te hebben vooraleer je je kruis laat spreken.

Ik zie het “integraal voelen” als een spannend voorspel naar een schitterende apotheose in het kruis;-) 

Sebastianus

20/2013-10

Opmerkingen
Plaats uw commentaar
: