• Home
  • Activiteiten
  • Blogs
  • Previews
  • Shop
  • Contact
  • FAQ
Twitter Facebook

Moet BDSM mainstream worden?

Die vraag las ik recent op een BDSM-forum. Het standpunt van de “original poster” was dat er tegenwoordig heel wat pogingen zijn om BDSM onder de aandacht te brengen. Er lijkt inderdaad meer media-aandacht. Ditmaal niet zo zeer gericht op de excessen, maar meer op informatieverstrekking. Maar er zit toch steeds een behoorlijk vleugje sensatiezucht bij, merkt de schrijver op. Is dat wel handig of gewenst?

Daarbij zaten ook enkele andere vragen: “Zijn de mensen die naar buiten treden om te vertellen over BDSM wel “onze spreekbuis”? Willen we dat deze mensen gaan vertellen hoe “wij” BDSM beleven? Komt met die sprekers wel genoeg nuancering aan bod? Is hun verhaal wel het onze?” En verder: “Moet BDSM wel mainstream worden? Blijft het niet beter wat “elitair?” Misschien is het wel helemaal niet wenselijk dat het mainstream wordt omdat dan de commercie er zijn greep op zou doen en dreigt daardoor juist niet dat - wat voor velen toch als iets geheims, “verboden” en spannends beleefd wordt - een beetje “gewoon” te worden?”

Interessante vragen!

Ik stel er een paar bij. Zouden homo’s en lesbiennes het erg vinden dat de beleving van hun geaardheid meer mainstream is geworden? Is homoseksualiteit inmiddels wel echt zo mainstream? Worden er niet dagelijks nog mensen juist om die geaardheid bekritiseerd, gediscrimineerd, uitgesloten, ja soms zelfs nog in mekaar getimmerd? Hun strijd is al tientallen jaren geleden begonnen; eveneens vanuit een soort “outcast positie”. Soms zelfs heel bewust door een kleinere groep gecultiveerd!  Ook daar zijn mensen zich gaan outen en waren er media die “erop gesprongen” zijn omdat het wel sensationeel nieuws vormde. Ook transgenderisme zit nog volop in die “oorlogszone”. Nu hoeven ze al niet meer naar Cassablanca om zich te laten verbouwen, maar om nu te zeggen dat het allemaal easy going is? Nou nee!

Kan het dan fout zijn dat mensen over hun geaardheid gaan getuigen? Moeten we het erg vinden dat bepaalde “onverkozen vertegenwoordigers” van onze geaardheid gaan praten met de media? Moeten we de sensatiezucht er dan maar niet voor lief bijnemen? 

Stel. Er komt iemand op televisie praten over zijn of haar beleving van vanilla-hetero-seks. Moeten alle vanilla-hetero’s zich dan gaan vereenzelvigen met die ene persoon? Is die ene persoon dan de spreekbuis voor alle vanilla-hetero’s van deze wereld? Ik dacht het niet! Sterker nog. Zo wordt het ook niet bekeken door die mensen. Ieder beleeft zijn of haar geaardheid op een vrije wijze, en zolang er geen essentiële mensenrechten of wetten worden overtreden kan ongeveer alles.

Zo ook kijk ik tegen die mediahonger van de laatste tijd aan wat betreft BDSM. Laat BDSM’ers maar praten over hun geaardheid. De wereld kan er alleen maar wijzer van worden. En baadt het allemaal in een zweem van sensatie en ophef? So what the hell?! Als je aandacht krijgt, dan zal je die aandacht waard moeten zijn. Heb je een zwak verhaal, dan val je toch door de mand. En zijn we niet zelf de oorzaak van die sensatiezucht? Maken media niet juist handig gebruik van dat wat we allemaal toch wel stiekem wensen en dat is graag in iemands slaapkamer kijken?

Nog elke dag lees en hoor ik BDSM’ers bevestigen dat ze niet zo maar in de openheid durven en kunnen. Dat ze vrezen dat ze bekritiseerd, gediscrimineerd, uitgesloten, ja misschien wel dreigen in mekaar getimmerd te worden. Is dat dan de manier waarop we BDSM wensen te beleven? Maakt dat het dan zo lekker geheim, verboden of spannend? 

Seksuele beleving - van welke aard dan ook - is iets wat we zelf vorm geven. En of je BDSM nu in je slaapkamer, op een openbare happening of een privé-dungeon beleeft, hard of zacht, professioneel of privé, dat is jouw keuze. Zolang je het veilig en verantwoordelijk doet en met wederzijdse toestemming blijft het even spannend en verboden zoals je dat zelf wilt. Het is niet omdat mensen gaan praten over BDSM dat het minder lekker wordt voor jou, toch?

En als de commercie zijn greep doet op BDSM, is dat dan zo erg? In onze kapitalistische wereld is commercie wat de wereld doet draaien (of je dat nu leuk vindt of niet) en is het aan elke consument om te kiezen tussen: “Ik laat me lekker verneuken door dingen te kopen die ik niet echt nodig heb tegen een belachelijk (te) hoge prijs” of “Ik stel me kritisch op en informeer me op een degelijke wijze en kies verantwoord”. Maar om verantwoord te kunnen kiezen, moet je toegang tot informatie hebben. Veeeeel informatie en liefst van zoveel mogelijk verschillende mensen! Dus juicht informatie toe en verspreidt ze mee! Laat ze maar praten en schrijven … en haal er uit wat voor jou relevant is!

S. Sebastianus

4/2012-2

Opmerkingen
Plaats uw commentaar
: