• Home
  • Activiteiten
  • Blogs
  • Previews
  • Shop
  • Contact
  • FAQ
Twitter Facebook

Gastblog: Ontdekken, beleven, afstoten maar toch... het BDSM-vuur kruipt waar het niet gaan kan.

Zo ik heb nu in 1 zin mijn ontwikkeling binnen de BDSM wel zo'n beetje omschreven.

Maar ja, dat is wel heel kort door de bocht en waarschijnlijk erg onduidelijk. Als lezer(es) kun je er zo nog allerlei invulling aan geven. Ik zal een poging doen om mijn verhaal van ontdekken, beleven en afstoten uit te leggen. Misschien herken je er dingen uit, kun je anders tegen je eigen situatie aankijken of misschien is het gewoon leuk om eens van een ander te lezen wat BDSM met iemand kan doen.

Laatst las ik ergens een vraag van een BDSM-er die zich afvroeg of het mogelijk was dat iemand pas rond het 50e levensjaar ontdekte dat hij/zij  'iets' heeft met BDSM. Nu, daar kan ik volmondig ‘ja’ op zeggen (en naar ik weet ben ik niet de enige).
Ik was na een langdurig huwelijk - waarin seksualiteit bijna geen rol had - gescheiden. Na mijn scheiding ging ik op zoek naar mijn eigen seksualiteit. Ik wist dat er nog verborgen schatten in mij lagen die nog ontdekt moesten worden, maar hoe die eruit zagen... ik wist het echt niet! Het was gewoon een gevoel van: ‘ik heb iets in mij wat ik nog niet ken’, en dat stukje van mijzelf wilde ik perse leren kennen. Alsof ik dan echt helemaal mijzelf zou zijn.

Maar hoe kon ik daar nu antwoord op vinden? Ja, juist, door op ontdekkingstocht te gaan! Ik ging daten, had een seksmaatje en leerde beetje bij beetje dat er een leuke ondeugende en sexy vrouw in mij zat. Geweldig om dit te ontdekken, 50 jaar en starten met je 2e jeugd!
Naast dat ik mij toch ook wel een beetje schaamde, omdat ik natuurlijk opgevoed was met de boodschap dat je als vrouw zoiets niet deed, voelde ik mij ook heerlijk stout, maar tevens verbaasd, want ik ontdekte dat ik een heel seksueel wezen ben. Goh! Dat had ik nooit van mijzelf gedacht, laat staan ervaren. Van het 1x per 6 à  8 weken, d'r op, d'r in, d'r af, het licht het liefst uit en niets nieuws uitproberen, naar geregeld seks en allerlei nieuwe dingen willen ervaren. Ik was gulzig om te ontdekken, het was of ik een inhaalslag moest maken.

En toch, er sluimerde ook een ander gevoel, uitdaging en spanning?! Gewoon weten dat je nog iets mist maar niet weten wat.
Ik vertoefde in die tijd ook op een Belgisch/Nederlandse internetcommunity en kwam daar met mensen aan de praat die hele andere vormen van seksualiteit beleefden, bijvoorbeeld BDSM. In het begin dacht ik 'ja hallo, dat is toch niet iets voor mij'! Maar heel voorzichtig kwam er stiekem toch wel een bijzonder gevoel mijn hoofd en lijf binnen wandelen. Een gevoel van het willen vervullen van wensen, wensen die niet in vragen maar meer in opdrachten werden gesteld . En oh! Wat een ontdekking, een opdracht op afstand of aan de telefoon maakten me al zo kneedbaar als wat... ik wilde wel van alles doen om het gevoel van dienen en opgewondenheid te stillen.
Dit was het dus waar ik nog naar op zoek was, de uitdaging, spanning en overgave ... en alles viel op zijn plek. Ik voelde mij in mijn seksualiteit groeien, en daar bedoel ik niet mee dat ik nog meer aan seks ging doen. Nee, ik bedoel daarmee dat ik groeide als vrouw, seksualiteit als een onderdeel van mijn lijf en leven zag. Mijn Vrouw-zijn kreeg zelfvertrouwen; ik ging van mijn eigen lichaam houden. Hoe vreemd klinkt dat: je wordt lichamelijk gestraft/gepijnigd maar het voelt als houden van omdat je in verbondenheid ontvangt. Had me dit eerder zo gezegd en ik had je gevraagd of je wel goed bij je hoofd was ;-)

Gelukkig leerde ik toen ook de juiste persoon kennen die mij begeleidde in al mijn vragen, mij kon geruststellen als ik het gevoel had niet normaal te zijn. Hij was mijn beschermer, vraagbaak, begeleider en werd uiteindelijk een goede vriend.

Maar alleen op afstand eens een opdracht doen was al snel niet voldoende meer voor mij. Ik wilde ervaren en elke vezel in mijn lijf voelen. Alles komt op de momenten dat je er aan toe bent, denk ik, want ik leerde toen mijn huidige vriend kennen. We hadden veel contact via MSN e.d. en maakten een afspraak om elkaar te ontmoeten zodat ik de BDSM in real life zou ervaren.
Spannend, ik zou nu eindelijk ervaren wat ik op foto's al had gezien en op de verschillende infosites al had gelezen.

Het werd onvergetelijk, nooit gedacht, niet verwacht maar gelukkig gekregen. De bondage, het geblinddoekt zijn waardoor je zintuigen op scherp staan, de zweep over mijn billen voelen. Ik was overdonderd van het heerlijke gevoel van rust dat het mij gaf. Ik had mijn Dominant gevonden maar vond het ook doodeng.
We kregen naast de BDSM-relatie ook al snel een liefdesrelatie en zijn nu sinds 3 jaar een stel. Ik ontdekte in onze ontwikkeling in de BDSM dat ik het meeste heb met bondage. Brr kippenvel als ik de touwen voel! Opdrachten uitvoeren? Ik vind het heerlijk. Ik ontdekte ook dat ik niet alleen wil dienen maar ook wil domineren, ik ben dus een Switch en mijn partner gelukkig ook.

Nu zul je denken wat mooi samen de liefde en de BDSM, maar als je de kop van mijn verhaal leest dan zie je dat ik het ook over afstoten heb. Ja, ik heb BDSM ook geregeld vervloekt, en heb het zelfs een tijdje buiten de deur gezet. Waarom? Wel omdat het onze liefdesrelatie soms danig in de weg zat. Ik ben in het dagelijkse leven niet zo volgzaam. Ben volgens mijn vriend – en ik denk dat hij wel een beetje gelijk heeft ;-) - iemand die de touwtjes in handen wil houden en dat dit niet de bedoeling is als hij de touwtjes letterlijk en figuurlijk in handen heeft, dat snap je wel. Ik wist even niet meer wat ik wilde, ik piepte en werd boos als mijn Dom (of zag ik hem dan als mijn vriend?) naar mijn idee het anders/zachter/… moest doen. Of werd boos als hij ging rellen als sub, iets wat nu eenmaal bij hem hoort. Maar jee zeg, ik was een groentje, hij kon toch wel even meewerken?! Er werden dus dingen van mij gevraagd en wel dat ik mijn grenzen leerde te herkennen en ze ook aangaf. Ik moest uit mijn comfortzone komen en mij geven zowel als sub als Domina. En ik moest ophouden mezelf te vergelijken met anders subs die ik tegenkwam. Ik was ik en zoals ik BDSM wil en kan beleven is goed.

Het samen beleven van BDSM is een kwestie van eraan werken en groeien en soms ben je dat gewoon even zat! Daar komt bij dat ik ook niet geheel lekker in mijn vel zat en dat heeft bij mij in ieder geval ook een rol gespeeld in het afwijzen van BDSM.
Ik gaf mijn liefdesrelatie voorrang, want ook daar moet je samen in groeien, al zeker als je allebei een rugzak hebt. Dus alles kreeg van mij even alle aandacht behalve BDSM. Ik vroeg mij zelfs op een gegeven moment af of ik wel echt van BDSM hield ...was het niet gewoon kinky seks? Veel praten, voelen, uitproberen, geduld, vertrouwen en respect zijn de ingrediënten die je nodig hebt om zaken duidelijk te krijgen.
Mijn partner stelde op een gegeven moment voor om de BDSM-kist maar te verplaatsen naar de garage (arme hij, hij werd steeds getriggerd en ik zei steeds nee!) Maar daar wilde ik absoluut niet van horen.
Gewoon omdat er ergens een BDSM-vlammetje in mij was blijven branden. Misschien zou het niet genoeg zuurstof krijgen om op te vlammen tot een hevig vuur maar diep in mijn hart was ik er van overtuigd dat het weer zou komen.

Nu zit ik in een periode dat ik merk dat ik het toch wel mis. Het gaat dus niet om kinky seks want daar heb ik niet over te klagen gehad. De BDSM-loze periode is goed geweest omdat ik nu ook zie wat de BDSM mij gebracht heeft. Een intense verbinding, vertrouwen, kracht en vooral liefde. Het zal nog wel oefenen zijn met de touwtjes loslaten maar door de h-erkenning ben je al in de helft.

Weg uit het hoofd en vanuit het hart... zijn mijn billen weer rood en krijg ik weer kippenvel van de touwtjes die mijn Dom in handen heeft... en ik om mijn lijf.

In boeiende verbinding,

Alcinda

10/2013-3
 

Opmerkingen
Plaats uw commentaar
: