• Home
  • Activiteiten
  • Blogs
  • Previews
  • Shop
  • Contact
  • FAQ
Twitter Facebook

Gastblog: Heeft iemand een mening over hoe BDSM ieder facet van je leven kan verrijken?

(Toevoeging redactie) Manon reageerde op volgende Twitteroproep:
Oproep tot medewerking: Wie kan volgende stelling onderschrijven? En wil daarover zijn/haar mening kwijt in onze mailbox?
“BDSM practitioners were less neurotic, more extraverted, more open to new experiences, more conscientious, less rejection sensitive, had higher subjective well-being, yet were less agreeable”.

Heeft iemand een mening over hoe BDSM ieder facet van je leven kan verrijken? Althans dat is hoe ik de oproep lees.
ZOOOOOOO JA, dat heb ik zeer zeker!

Ik ben een moeder van twee plaatjes van kinderen, was voor de buitenwereld de manager van een leuk gezin, mooi huis, leuke vent en goed leven. Dat is wat iedere buitenstaander zou zien als ze door het raam naar binnen zouden kijken. Echter,  de waarheid was zo ontzettend anders. Toneelspelen was een tweede natuur geworden en opzitten en pootjes geven was het gewenste gedrag waar ik me aan had over gegeven.

Mijn leven was "voldoende", mijn zelfbeeld was "matig". Mijn karakterprofiel van toen: chaotisch, onzeker en zoekend... altijd zoekend. Dat laatste maakte dat ik altijd vluchtte. Vluchten van mijn thuissituatie, van mezelf en van mijn hokjes bestaan.

15 jaar relatie waarvan 15 jaar om de foute redenen. Dat klinkt zwaar en is ook zo, maar toen de tijd heel bewust mijn keuze geweest. Ik ging iedereen laten zien dat ik deze relatie ging laten slagen, met of zonder zijn inzet. Er kwam een koophuis, een hond, een huwelijk en twee kids.

Maar ook geestelijke onderdrukking, vernedering en zielenpijn. Een relatie die niet gelijkwaardig is KAN NIET STAANDE BLIJVEN, zelfs niet als je alles geeft wat je in je hebt. Het voorjaar van 2012 besloot ik dat genoeg genoeg was, dat geen mens mij kon verwijten dat ik niet ALLES had geprobeerd.

Mijn mindset veranderde en voor ieder jaar van pijn verloor ik een kilo en met iedere kilo kwam het leven in mij terug. Maar hoezeer ik ook alle touwtjes zelf in handen terug nam, er miste iets, de onrust bleef. Ik ging shoppen, borrelen, stappen. Alles om maar van die onrust af te komen, niets hielp... tot overmaat van ramp verloor ik mijn baan en daar zit je dan. Zonder werk, in een huis met een man waar je van hebt gezegd er mee te stoppen, met twee plaatjes die er ook niets van snappen. Gevalletje zelfmedelijden zou je denken, maar nee....... want daar was Hij!

Hij sprak me aan, vroeg me of ik gelukkig was en maakte iets in mij los en gelijk iemand in mij wakker die dichter bij mij stond dan ik ooit had durven dromen. Zijn manier van aanspreken bezorgde mij rillingen en maakte me hongerig naar zijn ziel. We spraken over interesses, het leven en mijn doelen. Aldaar kwam een deel van mijn focus terug. Hij gaf me advies en een schouder, zijn eerlijke ongezouten mening en zijn ervaringen.

Langzaam schemerde zijn Dominante kantje door en alsof ik thuis kwam voelde het toen hij mij de eerste keer vertelde dat hij mij beheersen wilde.... Hij zei mij er over te lezen, raadde mij aan de info sites te bezoeken en daarna pas te bepalen of ik dit écht wel wilde. Ik wist het al, maar nam zijn advies ter harte en las me een versuffing.  Bij iedere letter voelde ik de berusting door herkenning over me komen. Ik stuurde een mail met een blozende smiley: "Ja ik weet het zeker". Vanaf daar ging het beter, met iedere opdracht, iedere ontmoeting...

Geketend leerde ik vrijheid kennen. Er is geen betere manier je focus terug te krijgen dan wanneer je al je bewegingsvrijheid verliest. Er is geen mooier gevoel dan de trots in Zijn ogen lezen, na vernedering. Mijn ego groeide en de prachtige kleuren die mijn leven al had werden feller. Hij gaf geen kleur, hij gaf licht met zijn duister!

Voor het eerst in mijn leven werd mij duidelijk dat je submissie niet af kunt dwingen, maar dat dat enkel kan worden geschonken aan diegene die daar in mijn ogen recht op had. Mijn huis werd weer geordend, mijn kledingkast op kleur, mijn keukenlades netjes. Mijn sollicitaties netjes de deur uit, meer tijd voor en met mijn kids en blij met mezelf. Hij leerde me 'mij' mooi vinden en ik ben prachtig!!!
Hem dienen en trots maken door zelf in mijn leven te slagen. Zijn liefde verdienen, door van mijzelf te houden. Zijn tijd krijgen, door mijn eigen tijd volledig te benutten. En zijn hart en ziel mogen omarmen, door nooit meer aan mezelf en onze liefde te twijfelen.

Mijn verhaal is een samenvatting, een minuscuul klein stukje van het grote geheel. Een stukje waarmee ik wil laten zien dat BDSM geen spelletje is, geen kinky avondjes zo af en toe...niet voor mij in ieder geval. BDSM leert me door mij over te geven aan Zijn genade, omdat ik hem die macht geef, kan ik zien hoe kostbaar mijn leven is. Hoe belangrijk het is dat je van jezelf houdt en dat je enkel dan volledig je liefde aan een ander kan geven. Ik kan zeggen dat ik nu een leukere moeder ben, een betere vriendin, dat ik alles beter kan overzien door mijn focus.

Vooraf wist ik wel waar ik heen wilde, alleen niet hoe daar te komen. Nu weet ik dat nog niet helemaal....maar ik weet wel dat het pad - begroeid, donker of ongelijk - mij niet meer zal weerhouden. Ik maakte mijn Liefde, mijn Meester. Wij maakte van onze D/s, een liefdesverhaal. Het hardste hard is enkel zoet, wanneer het zachtste zacht de beloning is. Balans is ALLES en 24/7. Dat is de enige manier waarop ik het zou willen. Praten over de kinderen en over de boodschappen en met een blik van Hem aan zijn voeten gaan liggen en daar mijn vrijheid kunnen vinden in zijn beperking...

BDSM is voor mij gelijk aan de puurste liefde, altijd het beste in elkaar naar boven halen.

Liefs,

Manon N.

7/2013-3

Opmerkingen
Plaats uw commentaar
: