• Home
  • Activiteiten
  • Blogs
  • Previews
  • Shop
  • Contact
  • FAQ
Twitter Facebook

Gastblog: De loze ruimte

Hij vraagt haar wat ze nog meer nooit zal doen als het over seks gaat.

Zij kijkt bedenkelijk. Eigenlijk heeft ze een vrij breed repertoire, durft ze veel en is ze experimenteel ingesteld. Er zijn niet zoveel dingen die ze niet zou kunnen of durven. Niet dat ze grenzeloos is, nee dat helemaal niet. Ze weet precies wat ze wil en kan dit ook duidelijk aangeven. Ze staat wat dat betreft wel op haar strepen. Haar eigen strepen.

Hij geniet van haar. Hij moet lachen om haar directe manier van communiceren en haar openheid als het om seks gaat. Hij houdt van haar. Ze kennen elkaar nu al een tijdje en ze hebben al heel wat samen uitgeprobeerd. Hij mag haar beheersen en dat voelt hij als een voorrecht: de kick van haar laten voelen en ervaren wat overgave met je kan doen.

Zij is niet gewend aan die overgave. Zij heeft de controle, altijd en overal. Dat heeft haar gemaakt tot wie ze nu is. Een sterke onafhankelijke vrouw met wilskracht en power. Ze weet dat hij ook haar andere kant kan zien. Haar aanspreekt in haar zachtheid en kwetsbaarheid. Als hij op zijn manier naar haar kijkt voelt ze dat haar wangen verlegen kleuren. Ze is dan haar tekst kwijt, … en dat voor een vrouw die niet op haar mondje is gevallen!

Ze realiseert zich dat er wel degelijk iets is wat ze gek vindt. Haar ogen verraden haar. En hij kijkt haar recht in de ogen. Zij slikt. “Nou?”, klinkt het uit zijn mond. Hij ziet dat hij iets in haar geraakt heeft. Zachtjes fluistert ze: ”Ehm, ik … ehm anaal. Dat is vies en doet zeer.”

Er trekt een glimlach om zijn mond. “Oh is dat zo?”
Ze voelt de rillingen langs haar ruggengraat lopen, als hij zo kijkt, zo praat, raakt ze van slag. Dat irriteert soms! Ze wil niet van de wijs raken van zoiets onbenulligs. Hij ziet haar worsteling en streelt haar wang.

Ze herstelt zich snel. “Ja vies, en daarbij is er geen plek voor jouw pik daarzo.” Hij lacht. “Nooit gehoord van de loze ruimte?” Zij kijkt verbaasd. Ze kent het menselijk lichaam goed, maar een loze ruimte lijkt haar erg onwaarschijnlijk.

Als ze snel op internet uitzoekt wat hij vertelt valt ze van de ene verbazing in de andere. Hij heeft gelijk. Er is een loze ruimte. Ze schaamt zich diep. Ze is toch echt niet dom te noemen, maar dit wist ze echt niet. Ze vroeg zich al af hoe homo’s dat deden…

“En wat nou als ik je beloof dat het niet pijn doet?” verbreekt hij haar overpeinzing. Ze kleurt. Haar wangen verraden haar nieuwsgierigheid. Ze slikt, ze wil wel en ook niet. Ze wankelt tussen haar eigen rotsvaste overtuiging en de nieuwsgierigheid. Ze houdt ervan als hij haar meeneemt naar onbekende stukken van zichzelf. Als hij haar grenzen opzoekt en de dingen doet die ze heel gek en vies vindt maar die haar opwinden. Ze kijkt hem niet aan als ze met een verwrongen stem heel zachtjes: “Dan wel.” durft te zeggen.

Hij legt haar op bed, blinddoekt haar en laat de massageolie van boven haar ruggengraat de weg vinden naar beneden. Ieder stukje op haar rug raakt hij aan, zacht en langzaam. Ze drijft weg en geeft zich over aan de strelende handen die lange lieve halen maken. Ze ontspant en voelt zich lekker. Hij neemt zijn tijd, zijn eigen tijd en het is heerlijk om na een uur (?) volledig ontspannen te voelen dat zijn handen naast haar billen en benen ook de weg vinden naar haar bilspleet. Met veel olie en in hetzelfde rustige tempo, komt hij steeds dichter op de plek waar nog nooit iemand geweest is, voelt ze hoe hij streelt en hoe de olie haar lichaam tot één glijdende ontspannen massa heeft gemaakt. Voelt ze hoe haar onderbuik begint te kriebelen omdat ze weet wat er gaat komen.
Voorzichtig voelt ze dat hij de druk steeds meer opvoert en stapje voor stapje zijn weg naar binnen vrij maakt. “Nu loslaten!” gebiedt hij haar …

Zij voelt hoe ze verbaasd is over de sensatie van diep, en lekker en spannend. Hoe ze geraakt wordt op een plek die ze voorheen niet kende. Hoe ze verlangt naar meer en doorgaan. Hij wijdt haar in in een wereld die ze niet kende. Niet te vol, geen spatje pijn, alleen maar een onbekende sensatie en het vertrouwen in hem waardoor ze kan loslaten. Lekker, gevoelig, bijzonder en heel intiem!

De overgave in zijn handen is altijd het vertrouwen waard geweest. Ongeduldig wacht ze op een volgende keer waarin hij haar meer van dit onontgonnen gebied gaat laten ervaren.

Een anoniem stel

25/2012-12

Opmerkingen
Plaats uw commentaar
: